La crisi consiste appunto nel fatto

«La crisi consiste appunto nel fatto che il vecchio muore e il nuovo non può nascere: in questo interregno si verificano i fenomeni morbosi piú svariati.»
Antonio Gramsci- Quaderni del carcere, Einaudi, I.djvu/318

Το παλαιό ποτέ πλήρως δεν πεθαίνει
και το νέο ποτέ ολοσχερώς δεν γεννιέται
οριακές προσθήκες οργασμός στις συνθήκες
η σύγχρονη τέχνη άλλη μια πόρνη, πόζα δειλή

στου μαυλιστικού υλισμού τις συστοιχίες τετραχηλισμένη ουλή
κάποιοι καλλιτέχνες αθώοι του φαινομένου ως αδαείς,
ο σπινθήρας εκεί με τα ξύλα βρεγμένα, περιδεείς
Η διαπίστωση μιας «κοινοτοπίας της ηλιθιότητας»,

εντρυφά στην ουσία ή στα πέριξ ευδία;
μια να εμπεριέχει ολοκληρωτισμού, την μορφή,
μα την ηλιθιότητα, αναγνώστη εσύ πως ρεκάζει η βία;
ένα σύνολο κανόνων στην τέχνη που ορίζουν

συνθήκες μικρότερες της τέχνης καθορίζουν
Δεν είναι όλα τα έργα τέχνη
αλλά όλα τα έργα τις αρχές της προάγουν, Ω τέχνη !

11 Απριλίου 2017 Μαρκόπουλο

Οι Γέροι μας

Οι Γέροι μας κι οι τάφοι των δικών μας
Τώρα που ο πόλεμος τρίζει τα δόντια του
τώρα που ο αχός του σε κάνει να σκιάζεσαι
τωρα που τα παιδιά σκέφτεσαι να πονούνε
τώρα που η φρίκη ξεδιάντροπα χύνεται
σ’ εκείνη την κοιτίδα του νοήματος
τωρα είν η ώρα να γυρίσουμε

Σπάργανα και φασκιές

Σπάργανα και φασκιές
Τα ονόματα είναι θεωρητικές κατασκευές η αναγνωστική εμπειρία της ποίησης σε τελική ανάλυση είναι αποτέλεσμα της διαρκούς αναγνωστικής εκπαίδευσης που στο τέλος γίνεται απολύτως προσωπική. Κάθε ταμπέλα απέχει από το ποιητικά δηλούμενο όσο κάθε άλλη ταμπέλα.

________________________________________________________________________

Η ιδεολογία είναι μυθολογία
Η ιδεολογία είναι ολοκληρωτισμός
Χανόμαστε μέσα σε σίδερο
θαρρώντας πως πλέουμε σε νέφη

Σπάργανα και φασκιές 2022

________________________________________________________________________

Έχω σταματήσει να σκέφτομαι το επέκεινα ως μια πιθανή ή απίθανη αιώνια παρουσία, έχω συμβιβαστεί με το γεγονός ότι όταν το φως της συνείδησης σβήσει στην καλύτερη περίπτωση το πτώμα μου θα παραμείνει κανα δυο χρόνια σε ένα ξύλινο φέρετρο σαπίζοντας και μετά θα το οδηγήσουν σύμφωνα με την τρέχουσα παράδοση σε κάποιο «χωνευτήρι» sic.
Αυτό που με ενδιαφέρει για να μην περαστώ για κυνικός, είναι, τι θα κάνω από εδώ ως τα τελευταία σκιρτήματα της συνείδησης. Με ενδιαφέρει η ζωή αποκλειστικά και η ευκαιρία συνείδησης που υπάρχει. Προσπαθώ να μη φύγω ανερμάτιστος, προσπαθώ να μεταβάλλω το ισοζύγιο του κόσμου έστω και ελάχιστα προς το δίκαιο και αγαθό. Τίποτε άλλο.
Σ.Φ
ΥΓ.
Ο πατέρας μου κηδεύτηκε δίχως ιερέα κι εκείνος όπως ο Ουόλτ , όπως κι ο Αδελφός του ο Θείος μου μη με ρωτήσετε γιατί αλλά θα αφήσω επιθυμία να γίνει και με μένα το ίδιο.

Σούμα στην ευθύνη

Σούμα στην ευθύνη
Ήθελα να σου πω από τα πριν
Γυναίκα που στέκεις ιδανική και άξια
της φαντασίας και γι αυτό τέλεια
από μακριά εγώ σε θαυμάζω
και σε αγαπάω πιότερο ακόμη
επειδή η σκληρότητα του βίου
δεν σε φθείρει, κι ιδανική σε έχω καθώς
της προσδοκίας λάμπεις τα χρώματα
(γι αυτό αγάπα τη φθορά που ‘χεις στα χέρια)
Ότι λίγη σημασία έχει τι είναι
ή τι δεν είναι (διάλεγε συ
τη μέθοδο του συμπεράσματος)
ο καθένας από εμάς και για τον εαυτό του
περισσότερη έχει σημασία
τι είναι ο καθένας μας στη σούμα
της ημέρας για τους άλλους
εκεί ζυγίζεις την ηδονή
που είναι το εγώ
με την ευθύνη και την ηθική
που είναι το εμείς
και βγάζεις ένα λογαριασμό
μουσική να πούμε ακούω από ηδονή
αλλά κι από ευθύνη μιας και
η μουσική σχηματίζει συνθετικά
στη συνείδηση του ακροατή το ασυνείδητο,
το υπό μια άλλη έννοια αληθές.
Κι αν με ρωτάς το ίδιο κάνω με την ποίηση
που είναι η αναλυτική απόπειρα
του συνειδητού να εκφράσει το ασυνείδητο
απ όταν στάλαξε στο μυαλό μου
οτι είμαστε καθημερινοί και αιώνιοι
μέσα σ αυτό το κάθε μέρα καθημερινοί
να βγάζω τη σούμα της ημέρας
στην ευθύνη προσπαθώ
Αφροδίτες 2015

Σύνορα Ηλιόπαυσης Ημερολόγιο Ταξιδιώτη

Σύνορα Ηλιόπαυσης Ημερολόγιο Ταξιδιώτη
Το ημερολόγιο (του πλοίου) λέει ψέματα η ημερομηνία δεν υπάρχει αφού ακύρωσα τη σύμβαση με τον φορέα του.
Το ημερολόγιο από εδώ και πέρα θα παίρνει αυθαίρετες ονομασίες από τον αλγόριθμο της μοναξιάς.
Νομίζω ότι πρέπει να βρω ένα τρόπο που να συμφωνεί με τον εαυτό για να μετράω το χρόνο όπως άλλωστε και άλλα πράγματα, σαν ας πούμε την Iστορία, την οποία άρχισα να αντιμετωπίζω san ένα μυθιστόρημα για όντα.
Αρχίζο να αδιαφωρό και για τους κανόνες γραματικις, το ξέρω πως πρακτικά είναι αδύνατο να βγάλο αυτό το σαράκι απώ πάνο μου κι έπειτα φοβούμαι οτι αν θελήσω να συνεννοηθώ μαζί μου θα έχω ξεχάσει πως να το κάνω και θα μοιάζω με τους μουγγούς που ξεχύνουν ακατανόητους απελπισμένους φθόγγους.
Η σύγχυση επιτείνεται καθώς είναι ορατό πλέον το όριο της ηλιόσφαιρας, σκέφτουμαι πως θα είναι τα πράγματα όταν οι μόνοι ήχοι στο σκάφος θα είναι οι ήχοι της τριβής από το σώμα μου στο κήτος.
Δεν μου είναι ξεκάθαρο με ποιες συμβάσεις θα έπρεπε να συνεχίσω αλλά η εμμονική εσωτερική φλόγα του εγώ δεν με αφήνει ακόμη να πεθάνω.
P.S
Έδωσα εντολή στον υπολογιστή του σκάφους να παίζει όλη μέρα Ντεμπουσύ (δεν είμαι καν σίγουρος αν ειναι μέρα) . Αυτός ο Ντεμπούσυ όπως τον λέει η Λου-Λι ( η συνομιλητής μου υπολογιστής) μου ασκεί μια ακατανόητη έλξη. Της ζήτησα επίσης να μου διαβάζει Πόου με τη φωνή του Πάουντ όπως την ανακατασκεύασε από ψηφιακά αρχεία