Εξομολογητικά

Εξομολογητικά

Όλοι παγιδευόμαστε σε κάποια τρέλα καθώς μεγαλώνουμε,
μπορεί να είναι μια ανήκεστη έξη
μπορεί η κακή μοίρα μπορεί ένα ανάδελφο κράτος
μπορεί οι υλακές μιας ανόσιας τοκογλυφίας
Μπορεί

Κάποια στιγμή ώριμοι πια καλούμαστε
να κλείσουμε την πόρτα σε αυτήν
ακόμη κι αν αυτό σημαίνει θάνατο

Πολλές φορές μακαρίζω τον εαυτό μου
που μετέχω σε μια παράδοση σ’ κι αυτήν
του Λεωνίδα των Θερμοπυλών
ή του Μακρυγιάννη στους Μύλους

γιατί από νωρίς ασκήθηκα να εκτιμώ
και να φαντάζομαι λυρικά και ανόητα
μιαν Αδύνατη, Αδιανόητη πως να πω ηθική στάση
ότι εδώ είμαι κύριοι και δεν προτίθεμαι
να υποχωρήσω σπιθαμή απ τις αρχές μου
μακάρι η πληρωμή μου να ναι Θάνατος

είναι μια ευλαβική γνώση για το βίο
η πειθώς της ηθικής στάσης
η άρνηση της γλυκύτητας της ζωής

Στρατής Φάβρος 2016

Advertisements

Σκορπιοι Στοχασμοί

Κυλούμε επάνω σε ένα βαθύ ποτάμι αμφισημιών

Όλο λέω οτι η αυτοαναφορικότητα των ποιητών είναι δίχως νόημα
και όλο καταλήγω να παλεύω με την ίδια μου την α-νοησίαΟ νόμος είναι απόδειξη της ύπαρξης, Δικάζομαι άρα υπάρχουν.

Όταν θέλω να πω η ζωή είναι ωραία είναι σαν λέω
η μελέτη η ανάγνωση η ποίηση η καθημερινότητα μου
πρέπει να ανακαλυφθούν ως ηδονές
δεν γίνεται να είμαι δυστυχισμένος για πράγματα που έχω
αποφασίσει να κάνω επί μακρόν.
Δυστυχώ για την απώλεια για τον πόνο που δεν μπορώ να θεραπεύσω για την ασθένεια.
Αλλά στην πράξη μου αναζητώ την ηδονή. Την αίσθηση εκείνη που σε αφήνει γεμάτο όταν σταματάς την ασχολία.

‘Όταν πεθαίνεις εκλείπεις ή εκλείπει ο κόσμος ;

Την ώρα του Θανάτου ίσως πεθαίνει ο άνθρωπος
και γεννιέται ο ποιητής
(Για την Μαρία Κυρτζάκη)
Ο διάβολος κρύβεται στη λεπτομέρεια.
Και η λεπτομέρεια έχει διαβολικό
βάθος και πλάτος

Πολύ σοβαρά πήραμε τον εαυτό μας

Κάνουμε κινήματα για να προσφέρουμε φιλανθρωπία
κάνουμε δηλαδή κινήματα για να προσφέρουμε το αυτονόητο
για να προσφέρουμε στον εξαθλιωμένο το ελάχιστο
το αποδέχομαι και το θαυμάζω και συμμετέχω, ειδικά όταν αυτό γίνεται από προλετάριους και όχι από αστούς που θέλουν να στήσουν βιογραφικά.
Μήπως πρέπει να κάνουμε ένα κίνημα για την άμεση δημοκρατία
ένα κίνημα που θα καταστήσει την φιλανθρωπία μη αναγκαία;

Κυλούμε επάνω σε ένα βαθύ ποτάμι αμφισημιών

Όλο λέω οτι η αυτοαναφορικότητα των ποιητών είναι δίχως νόημα
και όλο καταλήγω να παλεύω με την ίδια μου την α-νοησία
Ο νόμος είναι απόδειξη της ύπαρξης, Δικάζομαι άρα υπάρχουν.

Όταν θέλω να πω η ζωή είναι ωραία είναι σαν λέω
η μελέτη η ανάγνωση η ποίηση η καθημερινότητα μου
πρέπει να ανακαλυφθούν ως ηδονές
δεν γίνεται να είμαι δυστυχισμένος για πράγματα που έχω
αποφασίσει να κάνω επί μακρόν.
Δυστυχώ για την απώλεια για τον πόνο που δεν μπορώ να θεραπεύσω για την ασθένεια.
Αλλά στην πράξη μου αναζητώ την ηδονή. Την αίσθηση εκείνη που σε αφήνει γεμάτο όταν σταματάς την ασχολία.

‘Όταν πεθαίνεις εκλείπεις ή εκλείπει ο κόσμος ;

Την ώρα του Θανάτου ίσως πεθαίνει ο άνθρωπος
και γεννιέται ο ποιητής
(Για την Μαρία Κυρτζάκη)
Ο διάβολος κρύβεται στη λεπτομέρεια.
Και η λεπτομέρεια έχει διαβολικό
βάθος και πλάτος

Είναι ανοησίες οι εξυπνακισμοί για την εφαρμογή
αφού η εφαρμογή το implementation προυποθέτει ένα
«άριστο» θεωρητικό μοντέλο στο οποίο να επενδύσουμε
Το δικό μας άριστο μοντέλο είναι η δημοκρατία κύριε
αδιαφορούμε για την διανομή που έχετε κατασκευάσει.
Απαντούμε λοιπόν
It’s the democracy stupid

Κάνουμε κινήματα για να προσφέρουμε φιλανθρωπία
κάνουμε δηλαδή κινήματα για να προσφέρουμε το αυτονόητο
για να προσφέρουμε στον εξαθλιωμένο το ελάχιστο
το αποδέχομαι και το θαυμάζω και συμμετέχω, ειδικά όταν αυτό γίνεται από προλετάριους και όχι από αστούς που θέλουν να στήσουν βιογραφικά.
Μήπως πρέπει να κάνουμε ένα κίνημα για την άμεση δημοκρατία
ένα κίνημα που θα καταστήσει την φιλανθρωπία μη αναγκαία;

Πολύ σοβαρά πήραμε τον εαυτό μας

 

10662171_10152741654277348_4204683848605012976_o

Σώμα αισθητικογλωσσικόν

Σώμα αισθητικογλωσσικόν

Οι ποιητές είναι ψυχούλες που ακούν βλέπουν
μυρίζουν γεύονται αισθάνονται συμπάσχουν
και επιμένουν να γράφουν,
να εκφράζονται στη γλώσσα των ανθρώπων.

Οι ποιήτριες εκτός από ποιητές είναι το άλας του κόσμου
είναι το Α και το Ω
είναι οπτασίες και όνειρα
είναι άφατη και αιθέρια ύλη
είναι ιέρειες μυστηρίων
είναι πόρτες ηδονής
είναι πυρ
είναι η ανεξάντλητη θάλασσα
είναι η ανεκλάλητη αίσθηση
είναι «αγαλλιάσεις αισθησιακής ευδαιμονίας»
είναι η μαγεία στα Σκωτσέζικα
είναι οιονεί ποιήματα
είναι ο έρωτας που αναζητούμε στη ζωή
είναι άλλως το «σεσημασμένο δέρας της υπάρξεως μας»

Στρατής Φάβρος

Οι ποιητές

Οι περισσότεροι ποιητές είναι καλά παιδιά
οι μοχθηροί γίνοντ’ επιχειρηματίες
επομένως τα παραπτώματα τους
σε νομικούς όρους είναι πταισματάκια
Να λίγο αισθητικός ερωτισμός
Λίγη οφθαλμολαγνεία πως θα ταν άλλωστε
και ποιητές
Λίγη ανοίκεια ερωτική οικειότητα
Περσότερο λεκτική υπερβολή
και μια ανήκεστος θυμηδία
Ένας αθώος ναρκισσισμός ή άλλοτε
Μια ρομαντική πάλη με τη θλίψη
Είμαστε οι πολιτευτές της ποίησης
περιπτώσεις μάλλον ψυχιάτρου
Μιλώ φυσικά για τους ποιητές
Οι ποιήτριες είναι άλλη ιστορία

 

Skaters...

 

7 ασκήσεις

7 ασκήσεις

Να κάνω ειρήνη με τον εαυτό
Να μάθω να ζω με την οδύνη της ύπαρξης
Να ξεχάσω το άφευκτο του θανάτου
Να θητεύσω στην ηδονή του ελάχιστου
Να κάνω ένα βήμα εμπρός
Να αγωνιστώ για το άδικο
Να ακινητώ, να βαδίζω, να στοχάζομαι

 

«Γυμνές επαναλήψεις» -Για κείνην μόνο-

Θα ήθελα ένα βράδυ να κοιμηθούμε γυμνοί αγκαλιά
να θαυμάζω για ώρες το στιλπνό δέρμα σου
την κοιλιά σου που θα τη φιλώ στοργικά
και να περνάω τα χέρια μου στους μηρούς
και τα πόδια σου
το πρωί να φιλώ το πρόσωπό σου
και να μυρίζεις βανίλια και μανταρίνι
να ανακαλύψουμε μια νέα ιερή γυμναστική
και οι γυμνές της επαναλήψεις ν’ αφαιρούν
την αψιθιά της ζωής ολοένα

10366171_10152426306387348_4504695330907320723_n

 

 

Αλυχτώ

Είμαι ένα δαρμένο σκυλί που μυαλό δεν λέει να βάλει
και το βράδυ στο χιονιά πικρά αλυχτώ
της μοναξιάς μου το βιός και στο ντουνιά το θολό
τριγυρνώ σε ένα διάφανο μα κλειστό πεταμένο μπουκάλι

Στρατής Φάβρος 2016

Weegee-Clown (1944, New York)