Η βία και το κράτος

Η βία και το κράτος συμμορία

Το κράτος και η βία σε αγαστή συνεργασία

και μη τολμήσεις φθόγγο να ψελλίσεις

Προμηθέα, βία παράνομη θα σε βαφτίσεις

έτσι αγράμματος χωρίς δορά και σχήμα

μορφωμέν’ αφεντικού,

όλοι με απορία θα λεν, τι κρίμα

Πόσο βρώμικοι φτωχοί και σίγουρα κακοί !

Κείνοι που ‘ρθαν να μας πάρουν το ψωμί

Στρατής Φάβρος

 

 

 

Όχι ιδέες για το πράγμα αλλά το πράγμα καθ’αυτό WALLACE STEVENS

Στο πιο σύντομο τελείωμα του χειμώνα,
Το Μάρτη, μια λεπτή κραυγή απ’ έξω
έμοιαζε σαν ήχος μέσα στο κεφάλι του

Ήξερε ότι την άκουσε
μια κραυγή πουλιού, στο χάραμα ή νωρίτερα
στον πρωινό Μαρτιάτικο άνεμο.

Ο ήλιος σηκώνονταν στις έξι,
και κείνo το τριμμένο φτέρωμα πάνω απ το χιόνι
δεν θα ταν πια απ΄έξω

Δεν ήταν από τη τεράστια εγγαστριμυθία
από το ξεθώριασμα της χαρτοκολλητικής του ύπνου…
ο ήλιος έμπαινε απ έξω

Η λεπτή κραυγή – ήταν ένας χορωδός
του οποίου το χ προηγείτο της χορωδίας.
Ήταν μέρος του κολοσσιαίου ήλιου

Τριγυρισμένος από τους χορωδιακούς δακτυλίους του,
στα πέρατα ακόμη. Ήταν σαν
μια καινούρια γνώση της πραγματικότητας.

Απόδοση Σ. Φάβρος

Not Ideas About the Thing but the Thing Itself

BY WALLACE STEVENS

At the earliest ending of winter,
In March, a scrawny cry from outside
Seemed like a sound in his mind.

He knew that he heard it,
A bird’s cry, at daylight or before,
In the early March wind.

The sun was rising at six,
No longer a battered panache above snow . . .
It would have been outside.

It was not from the vast ventriloquism
Of sleep’s faded papier-mâché . . .
The sun was coming from outside.

That scrawny cry—it was
A chorister whose c preceded the choir.
It was part of the colossal sun,

Surrounded by its choral rings,
Still far away. It was like
A new knowledge of reality.

 

 

Πιστεύω στην δικαιοσύνη την ελευθερία και την γνώση

Πιστεύω στην δικαιοσύνη την ελευθερία και την γνώση ως νομοτελειακές συνθήκες ως συνθήκες αγαθές, όπως πιστεύω ότι η νομοτέλεια δεν είναι ευθεία γραμμή ούτε στιγμή αλλά μια μεγάλη τεθλασμένη που η ανθρώπινη αντίληψη δεν μπορεί να κατανοήσει καθώς ούτε η ιστορία είναι επαρκής αναλογία, παρότι το πρόσημο της είναι νομίζω «οριακά» θετικό.

Δεν ελπίζω τίποτα αλλά και δεν απελπίζομαι για τίποτα, συνεχίζω να μαθαίνω να ερωτεύομαι να αγωνιώ και να αγωνίζομαι, ως ένα φύλο μέσα στο σφοδρό άνεμο που τ’ αγγίζουν όμως οι σύντροφοι του.

Η ποίηση, Η τέχνη μου ή Θλιμμένη τέχνη είναι το ημερολόγιο αυτής της αγωνίας ενός βαθέος έρωτα για τη ζωή. Θα σκέφτομαι πάντα oτι μια ηρωική έξοδος είναι ένα σημάδι γενναιότητας και προόδου, ότι το πιο σημαντικό ποίημα του Σέλλευ είναι η Μάσκα της Αναρχίας κι ότι η έξοδος του Κώστα Καρυωτάκη ήταν ένα απ τα βήματα του στην «πρόσκαιρη» τ΄ανθρώπινου γένους αθανασία.

 

θα λέμε Θάνατ’ Όχι

Que Muerte rige a Vida; Amor a Muerte.

MACEDONIO FERNÁNDEZ

 

 

Κι ας πέφτει πάντα η ζωή στην φούγκα του θανάτου

κι ας είναι αυτός ο  νικητής μες στις στροφές τ’ ανθρώπου

κι ας στέκεται κείνη λιγνό φύλο μικρό στο γύρισμα της τύχης

κι ανίκητη ας είναι της  λήθης η αγάπη

Κι ας είναι πάντα  ο θάνατος άφευκτος μαύρος ύπνος

Εμείς με μιαν αγάπη μας και με την αψηφιά μας

θα λέμε Θάνατ’  Όχι

ΣΤΡΑΤΗΣ ΦΑΒΡΟΣ

ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Στρατής 2

Ο Στρατής Φάβρος είναι γεννημένος στις 3 Ιουνίου 1968, όταν ο Μάης ήταν ακόμη ζωντανός. Είναι αναγνώστης ποίησης και ένας στην καρδιά ποιητής. Μπορείτε λοιπόν να λέτε ότι ο ποιητής είναι τα λόγια του.

Είναι συντάκτης διάφορων ηλεκτρονικών «επιφυλλίδων» όπως τα διαδικτυακά group ή περιοδικά: Poetry Aesthetic Ethics, και Poetry Translation Project. Διατηρεί επίσης το blog: Στρατής Φάβρος Poetry Aesthetic Ethics.

Μεταφράζει από την Αγγλική και άλλες γλώσσες με κίνητρο του την αγάπη για την γλώσσα και την τέχνη αλλά και ενίοτε για βιοποριστικούς λόγους

Τα κείμενα του βρίσκονται αποθησαυρισμένα σχεδόν στο σύνολο τους στο blog που διατηρεί. Είναι ως προλετάριος εξαιρετικά επιφυλακτικός με τους μηχανισμούς της έκδοσης πράγμα που τον αποτρέπει κάθε φορά που ξεκινά να το σκέφτεται. Η ποιητική λήθη θα τον εύρει ικανοποιημένο ότι αποπειράθηκε, Έτσι τα κείμενά του φαίνεται ότι θα παραμένουν ανέκδοτα.

Τα κείμενα είναι γραμμένα σε μακρινούς εσωτερικούς τόπους στην Έρημη Χώρα της Υπερπραγματικότητας…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.910 επιπλέον λέξεις