Τρείς αφορμές και τέσσερα χτυπήματα

Featured

Καταλαβαίνω όλες αυτές οι γιορτές λογοτεχνίας

τόσο ρηχές δικαιολογίες /

η ζωή με γλυκύτητα και βία κοντά μας καλεί

της αγάπης την πυγμή και την απλότητα ν αποδείξουμε ζητεί

Καταθέτω ότι το επιχείρημα πως ο σύντροφος τιμωρήθηκε αρκετά

από την μη παρουσία του στην Επιτροπή

δεν είναι ισχυρό

γιατί λυπούμαι θεωρώ

οτι από τη δράση του και μόνον

η Επιτροπή δυσλειτούργησε επι μακρόν

αλλά επιπροσθέτως άδικ’ απαξιώθηκε

την θεσμική του ρόλου της ισχύ που αγνοήθηκε

τις εκκλήσεις της και την δημοκρατική εξουσιοδότησή της

οικτρά που προσβλήθηκε

Είναι τόσο μπερδεμένος ο κόσμος

μέσα στους ολοένα σκληρούς καιρούς

πάντα ψάχνει τους εχθρούς,

μα όχι τις αιτίες της αγυρτείας αδελφές

και των ιερατείων παλιών και νέων,

φίλες πιστές που στέκουνται κει

το συφέρο να κοιτούν άριστων τε κι αγαθών.

 

Και τώρα νυχτερινά στιφά με βρίσκουνε μαντάτα

πως του δίκιου τον καμβά

μ’ υπομονή και στέρηση τον στήνεις

μέχρι σε μιαν επιπόλαια στιγμή

της αδικίας το πέτασμα φαιδρό

αδόκητα της μοίρας τα χρώματα μαυλίσει

 

 

Άλλον λόγο δεν γνωρίζω

Άλλον λόγο δεν γνωρίζω από την Ελευθερία την οποία κοιτώ με δέος έξω και μέσα και δεν υπάρχει άλλος φακός για να την δω απ τη Δημοκρατία

κι άλλον λόγο να βρω δεν θα πω που αν πω θα σημαίνει πως τον λόγο στο βάθος δεν γνωρίζω

Σκέψεις για τον Δημοκρατικό Διάλογο

Σύντροφε,

Διαφωνώ με την απόφασή σου να σιωπήσεις, η Δημοκρατία και ο διάλογος είναι πεδία στα οποία υπάρχουν διαφωνίες και αν θέλεις την άποψη μου ενίοτε είναι και αναπόφευκτες. Η ένταση είναι χαρακτηριστικό του πάθους που θα πρέπει να μας χαρακτηρίζει ως το βαθμό που δεν στηρίζεται στη ακρισία την αγένεια και την αδικία. Σε προσκαλώ να αναθεωρήσεις την απόφασή σου.

Η Δημοκρατία είναι το προϊόν των ελεύθερων διαφωνιών μας και τελικά της αποσαφήνισης των θέσεων μας προς την Δημοκρατική συνισταμένη. Αυτός είναι ο λόγος του διαλόγου να καταλήξουμε παρά τις διαφωνίες μας σε μια κοινή θέση που θα μας εκφράζει κατά ένα ποσοστό μοναχά.

Υπάρχει όμως και ένα όριο μέχρις το οποίο οι συνομιλητές μας μπορούν να υποχωρήσουν στις δικές τους θέσεις για να προσέλθουν στη δική μας, και αυτό είναι το όριο της κατ’ αρχήν και καταρχάς συμφωνίας μας. Γι αυτό είναι σημαντικό να προσερχόμαστε στο διάλογο μετά από εντατική προεργασία με τον εαυτό μας και τις θέσεις που φανταζόμαστε ως κοινές καθώς και με ένα αίσθημα ευπροσηγορίας.

 

Μια Συμφωνία, Εζρα Πάουντ

Μια Συμφωνία,  Εζρα Πάουντ


Κάνω μαζί σου ανακωχή, Γουόλτ Γουίτμαν –
Σε έχω πολύν καιρό αποστραφεί.
Έρχομαι σε σένα σαν το παιδί που έχει μεγαλώσει
Έχοντας έναν ξεροκέφαλο πατέρα •
Είμαι μεγάλος πια ώστε μπορώ να κάνω φίλους.
Σύ ήσουν κείνος που έκοψε το νιο το ξύλο,
Ο Καιρός του λαξεύειν είναι τώρα.
Έχουμε αίμα κοινό κοινή τη ρίζα-
Ας ξεκινήσουν μεταξύ μας οι ανταλλαγές.

Απόδοση: Στρατής Φάβρος

 

A Pact

Ezra Pound – 1885-1972

I make truce with you, Walt Whitman—
I have detested you long enough.
I come to you as a grown child
Who has had a pig-headed father;
I am old enough now to make friends.
It was you that broke the new wood,
Now is a time for carving.
We have one sap and one root—
Let there be commerce between us.

 

2019-05-31-walt-whitman

Κουράστηκα

Κουράστηκα, αν με δείτε να είμαι πεσμένος μη με σηκώσετε
βρίσκομαι εκεί στη μέθη του θανάτου και δεν μπορώ να σας μιλήσω μ’ έριξε κάτω η ανίκητη βία του συντηρητισμού σας

(Το ολιγόστιχο αυτο κειμενάκι έχει αφορμή και κατεύθυνση την οποία δεν αναφέρω για λόγους που θα γίνουν προφανείς εν καιρώ)

το βράδυ εκείνο του γυρισμού που άρχισαν να σφυρίζουν οι Σεμνές

«Ξεντύθη ο γιος, ξεζώθηκε και στο πηγάδι εμπήκε./ Χαλεύει εδώ, χαλεύει εκεί και τίποτες δεν βρίσκει./ Βλέπει τα φίδια σταυρωτά με τις οχιές πλεγμένα»
Δημοτικό τραγούδι

«το βράδυ εκείνο του γυρισμού
που άρχισαν να σφυρίζουν οι Σεμνές
στο λιγοστό χορτάρι—
είδα τα φίδια σταυρωτά με τις οχιές
πλεγμένα πάνω στην κακή γενιά
τη μοίρα μας.»

Γιώργος Σεφέρης, Μυκήνες

Υπάρχουν κι άλλα σε αυτή την ιστορία άρρητα,

Εμείς μπορέσαμε ένα πρωινό να εγχειρήσουμε τον Πατέρα, δεν χρειάζονταν πολλά χρήματα, το βιβλιάριο μονάχα και μια καλή φίλη.

Μάθαμ’ αλλά με τον σκληρόν τρόπο μιαν αλήθεια,
που τη μοιράζομαι, γιατί αυτά δεν τα μαθαίνουν καθώς νομίζετε στο πανεπιστήμιο.

Ότι για να επιβεβαιώσει ενας ασθενής ένα βαρύ χειρουργείο
θα πρέπει να πληρώσεις αδρά σε μια εκτός του νοσοκομείου κλινική μακράς νοσηλείας για να παραμείνει σε παρακολούθηση ο ασθενής εκείνος, πέρα από την σύντομη εβδομάδα νοσηλείας στο δημόσιο νοσοκομείο.Μέτα απ’ την σύντομη εβδομάδα σε σηκώνουν θέλεις δε θέλεις, έβλεπες δεν έβλεπες τα εικονίσματα να κατεβαίνουν απ’ το τοίχο.

Μείς δυχτυχώς όπως η μεγάλη πλειοψηφία ως Επιμηθείς περιοριστήκαμε στην δια της φτώχειας διαπίστωση της Αλήθειας.

Έτσι ο Πατέρας πεθανε ένα παράξενο πρωϊνό σε έναν θάλαμο του Κρατικού, καταβαλλόμενος από την αδάμαστη νόσο και μια λοίμωξη που τόσο πολύ αγαπούν να φιλοξενούν τα δημόσια νοσοκομεία.

Του φίλησα το μέτωπο που χε αρχίσει να κρυώνει στο νεκροθάλαμο του Νοσοκομείου, δίχως να πολυκαταλαβαίνω οτι εκείνο ήταν το στερνό αντίο, και πως δεν θα ξανάβλεπα τον ψηλό μελαχρινό άντρα με την βιά τη τόλμη και την αψηφισιά,

που ήξερε απ’ έξω τον Φωτεινό το Ζευγολάτη γιατί τον έπαιξε στο σχολείο, έλυνε τα πιο σύνθετα των σταυρολέξων και μετρούσε τα όσπρια που έβαζε στο τσουκάλι.

Σφυρίζουν από τότε οι Σεμνές όχι για κάποιαν αμαρτία ή παράλειψη, μια για την πρωθύστερη υποταγή στην ταξική μας μοίρα.

«Φωτογραφία εξοχική κατοικία στην Αμοργό σε σχέδια Ιάνη Ξενάκη, την οποία ο Πατέρας θεμελίωσε, κατόπιν κατασκεύασε τον Ξυλότυπο και έριξε τα μπετά ως εργοδηγός το 74, αλλά δεν έλαβε ποτέ την αναγνώριση που του αντιστοιχούσε στην υλοποίηση του έργου