το κατώφλι

Κάποιοι ξεφεύγουν μέσα από τον κύκλο τραβούν μια τεθλασμένη προς μια άγνωστη πρωτοπορία είναι σαν το μέλλον να περιέχει εγκαυστικά γραμμένο τ’ όνομα τους

Άλλοι πάλι καμώνονται πως πήραν ύψος μα είναι τόσο κοινή η συμπεριφορά τους, βρέχουν τα χείλια τους μ’ επαναλήψεις

Ο συγγραφέας πρέπει να περάσει το κατώφλι της εποχής του προς εναν ορίζοντα, το τίμημα είναι η μοναξιά, εκείνη η μοναξιά της ερμητικής παράδοσης στον εαυτό αυτή είν’ η μαθητεία

Advertisements

Πριν να χαράξει

Πριν να χαράξει λυσσομανά βαθύ σκοτάδι
κι είναι η σκέψη αυτή που επάνω μου διατηρεί
της μυρωδιάς τ’ ανθρώπου ανάγκη

O άνθρωπος λύκος, ο μισάνθρωπος
και εσύ που δεν τηρείς τη συνομοταξία
Ω μονοκοτηλύδονε ανθέ και σπάνιο ζουμπούλι
σύ σαι που με κρατάς στην πλασ’ ερωτευμένο

Σημειώσεις για τον επόμενο αιώνα

Εχω την αίσθηση ότι το παρελθόν
με εγκαταλείπει με τη μεγαλύτερη ταχύτητα
κι ένα μέλλον απροσδιόριστα κουφό και ανάλγητο
με τυλίγει σαν γκρίζος μανδύας που με δένει

 

Δεν γνωρίζω αν οι Κούρδοι έχουν την ανάγκη οποιουδήποτε στο κόσμο, όταν γεννούν και μεγαλώνουν τέτοια παιδιά τέτοια κορίτσια κι αγόρια, αυτές τις ηρωίδες.
Ίσως εμείς έχουμε ανάγκη να συζητάμε γι αυτούς για να αντικατοπτρίζουμε την ύπαρξή μας στο αθάνατο είδωλό τους.

 

αν στρέψεις το βλέμμα με την απαραίτητη επιμονή
σε μια κατεύθυνση, θα αρχίσεις να διακρίνεις τον παράδεισο.
Ένα μάθημα που με διδάσκουν οι εξαιρετικοί άνθρωποι.

 

Αγαπητή μου Σοφία δεν ξέρω τι κινεί τη σκέψη σου αλλά σου γράφω όντας σε διακοπές από τον Πλανήτη Ο στον διπλανό γαλαξία όπου έφτασα με μόνο μέσο τη σκέψη, ένας φίλος εδώ μου λέει ότι η καλλιέργεια και η γνώση είναι αγαθές και η κακότητα και η βλακεία έχουν χιλιάδες χρόνια τώρα εξαλειφθεί, αυτά που αντιμετωπίζετε είναι προσωρινά φαινόμενα που τελειώνουν σε καμιά εκατοστή χρόνια.

 

 

 

Εις εαυτόν

Εις εαυτόν

Αν θέλεις πραγματικά να γραψεις κόψε τα μισα και πετα τα στον κάδο,τα άλλα μισά σπάστα σε ευσύνοπτες και σύντομες παραγράφους.

Σταμάτα να αναμασάς ρητά φιλοσόφων από βιβλία που κάνουν περιλήψεις γι αυτούς.

Η φιλοσοφία και η ποίηση όσο κι αν είναι επίπονο κατανοούνται από τα αρχικά κείμενα, σε όσο καλύτερες γίνεται μεταφράσεις.

Μη γυρνάς σαν τον διάολο της Τασμανίας κι αναμασάς τις σάρκες

Δεν σου λέω να μην γράφεις σου λέω μάζεψε σε κατανοητές παραγράφους ό,τι γράφεις και κυρίως σταμάτα τις αναφορές και τα λατινικά ρητά.

Χώνεψε τους και χέστους τα παιδικά σκατά με την πράσινη μύγα

θα φυτρώσουν άνθη πρωτοπορίας.

 

____________________________

Μας βύθισαν στη ανελέητη φτώχεια και χαμογελούν στις ακαδημίες, όντας της χώρας οι σοφοί, δείχνοντας τα πλούσια λευκά δόντια τους που κατέφαγαν το πτώμα της δημοκρατίας δίχως ένας να πάει στο δικαστήριο για  ένα γιατί.

 

 

 

 

Εφώναζαν οι πένητες

Εφώναζαν οι πένητες δουλειές θέλουμε δουλειές, Mήτσο..τάκης ,Μήτσο..τάκης!
Έλληνες ψηφοφόροι κάποιοι απολύτως εξαθλιωμένοι, πούθε είχαν βρεθεί, κάποιοι δεν θέλαν μετανάστες σε παγκάκια κάποιοι δεν θέλαν γύφτους σε σχολειά κάποιοι αλλάζουν θέση στο διάδρομο λευκό του δημόσιου νοσοκομείου,
δουλειές θέλουμε δουλειές, Μήτσο..τακης Μήτσο..τακης!
μια γριά φαφούτα παρακείθε εφώναζε κι αυτή μα συμπλήρωσε μαζί,
για όλους να ναι οι δουλειές !
Και τώρα ήρθε ο καιρός αστοί συμβούλοι να βρεθούν πλούσια για ν αμειφθούν από φτωχού κράτους το ψωμί.
Δημοκρατία ρε..

Πρέπει να ομολογήσω ως άθλιος που είμαι και φτωχός
λέω πολλές φορές με ειλικρίνεια και βλάκας
πως άθλια σκέφτομαι χαζά πολλές φορές πικρές
απ τη ζωή ετούτη, δεν θα λείψω
και με κρατάει συνέχεια η σκρόφα αυτή
από τόσο δα ξύγκι ζηλευτό, μπηγμένο στ’ αγκίστρι το μεγάλο

Κατακείμενοι όρθιοι κι ανέκδοτοι
Το πήραμ’ απόφαση