(εκείνοι οι Ρώσοι που θά καναν τον άνθρωπο αθάνατο τι γίνανε πάλι ρε παιδιά;)

Dear Olivia

I think I have already applied for the job

η έκσταση, ξέρετε είναι μια μεταμόρφωση της θλίψης

Ἀίδης καὶ Διόνυσος … —

η έκσταση πουλιέται σε χαπάκι

απ’ όταν ήσουνα αντράκι ρε καλφάκι

στη εξορία θα πεθάνεις απ τη πείνα

Πόπλιε Νάσε χάσε και σκάσε

Aπ’ όποια φόρμα έχεις μπει Ω ! ποιητή

κοπάνα τη και βγες για τη ζωή —

Μα τι μας λές για ποια ζωή μιλάς;
μιλώ για κείνην που δεν ξαναγυρνά.
«I said petals from an appletree.»

Μα αυτήν έχω μοναχά τη φόρμα τη φτωχειά.

Κλάψε με μάνα αλίμονο γιατί πέταξε και πήγε

η μια ζωή μου η μικρά.

Όλοι πεθαίνουν τελικά,

ζήσε μονάχα τωρα δα.

(εκείνοι οι Ρώσοι που θά καναν τον άνθρωπο

αθάνατο τι γίνανε πάλι ρε παιδιά;)

Από τη συλλογή Ασκήσεις Θανάτου

20140605-163106-59466756.jpg

https://www.facebook.com/notes/strates-fabbros/%CE%B5%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%81%CF%8E%CF%83%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%AC-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF-%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B9-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CF%81%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC/835303773146694

Advertisements

ΠΑΝΤΟΥΜ ( Μεταγραφή ποιήματος του Καίσαρα Εμμανουήλ στην τεχνική του Παντούμ)

ΠΑΝΤΟΥΜ

Νύχθ’ υπό λυγαίαν
ΑΠΟΛΛ. ΡΟΔ
{κάτω από σκοτεινή νύχτα}

Ω! νάτο πάλι αυτό το ισχνό, φασματικό καράβι!
Βουβό, όπως πάντα, στα βαθιά νερά κυλάει απόψε, μα πού ‘σαι;
ίσκιος θολός που εγέννησε μια νύχτα εβένινη, βράδυ
όταν πίσσα και θειάφι η Τρικυμία μέσα στα χάη ξερνούσε.

Βουβό, όπως πάντα, στα βαθιά νερά κυλάει απόψε, μα πού ‘σαι;
Ω κοίταξε πέρα Στο πέλαγο σέρνουν φωτιές τα μύρια καράβια
όταν πίσσα και θειάφι η Τρικυμία μέσα στα χάη ξερνούσε.
Στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει δεινής χασμωδίας σημάδια

Ω κοίταξε πέρα Στο πέλαγο σέρνουν φωτιές τα μύρια καράβια
Στες πρύμνες τους, ορθώνεται, όρνεο πανάρχαιο, ο Χάρος,
Στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει δεινής χασμωδίας σημάδια
μια μαύρη κι ανεμόδαρτη παντιέρα είναι στημένη εξώκοσμος φάρος

Στες πρύμνες τους, ορθώνεται, όρνεο πανάρχαιο, ο Χάρος
Οι φύλακες, που εξόριστοι σ’ έρημους τόπους φυλούνε ,ξέρουνε πως
μια μαύρη κι ανεμόδαρτη παντιέρα είναι στημένη εξώκοσμος φάρος
βουβοί το βλέπουν, μες στο δέος των παγωμένων πόλων, γυμνό γαλάζιο φως

Οι φύλακες, που εξόριστοι σ’ έρημους τόπους φυλούνε ,ξέρουνε πως
τεράστιο φάντασμα, χυμένο σε γυμνό γαλάζιο φάος σα σκυλί αλυχτάει
βουβοί το βλέπουν, μες στο δέος των παγωμένων πόλων, γυμνό γαλάζιο φως
Το άρμενο αυτό δε λίκνισαν οι αύρες του αρχιπελάγους που αίμα διψάει

τεράστιο φάντασμα, χυμένο σε γυμνό γαλάζιο φάος, σα σκυλί αλυχτάει
από τα νέφη της Νοτιάς που θυελλικά υφασμένη κρώζει και πάει.
Το άρμενο αυτό δε λίκνισαν οι αύρες του αρχιπελάγους που αίμα διψάει
στις φρυκτωρίες οι φύλακες των παγωμένων πόλων το κοιτούν, να περνάει

από τα νέφη της Νοτιάς που θυελλικά υφασμένη κρώζει και πάει.
ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι, καθώς πέφτει η βαλσαμική αμφιλύκη
στις φρυκτωρίες οι φύλακες των παγωμένων πόλων το κοιτούν, να περνάει
σα μια γυναίκα ερωτική δίνεται αβρά το κύμα σε βοστρύχους πλεγμένα
κόκκινα φύκη

ψηλώνει η στιγμή σα μετέωρο λεπίδι, καθώς πέφτει η βαλσαμική αμφιλύκη
στα σαπφείρινα των παραλλήλων τόξα, το έρεβος σ’ατέρμονα χάη βουτάει
σα μια γυναίκα ερωτική δίνεται αβρά το κύμα σε βοστρύχους πλεγμένα
κόκκινα φύκη
ήλιοι ωχροί, σε παναρχαίες τροχιές παγωμένοι, της λήθης η ζώνη σ’αρπάει

στα σαπφείρινα των παραλλήλων τόξα, το έρεβος σ’ατέρμονα χάη βουτάει
Προαιώνιο φάσμα αλητικό, οιωνός στυγνών θανάτων, ψυχών τραυμάτων
ήλιοι ωχροί, σε παναρχαίες τροχιές παγωμένοι, της λήθης η ζώνη σ’αρπάει
ούτε οι φαιδροί των αλμπατρός κρωγμοί σ’ αυτόν αντήχησαν, τον ρόγχο καυμάτων

Προαιώνιο φάσμα αλητικό, οιωνός στυγνών θανάτων, ψυχών τραυμάτων
Στο πέρασμά του εκήδευε τους αυλωδούς ανέμους αυτό το ισχνό κι εφιαλτικό καράβι.
ούτε οι φαιδροί των αλμπατρός κρωγμοί σ’ αυτόν αντήχησαν, τον ρόγχο καυμάτων
(η Ειρήνη απάνω του έφευγε σαν τρομαγμένη αλκυόνα!) Ω τραγικό ισχνό ρημάδι

( Μεταγραφή ποιήματος του Καίσαρα Εμμανουήλ στην τεχνική του Παντούμ)

Για την Μεταγραφή Στρατής Φάβρος

marcel

MarcelDuchamp-

http://www.google.gr/imgres?imgurl=&imgrefurl=http%3A%2F%2Fwww.surrealists.co.uk%2Fgallery%2FMarcel_Duchamp&h=0&w=0&tbnid=aec05bf12O4zGM&zoom=1&tbnh=267&tbnw=189&docid=zYAoLx_Ghgd9bM&tbm=isch&client=firefox-a&ei=19YhVNfIN6aaygPXtoCgAQ&ved=0CAQQsCUoAA

Φαντάζομαι έναν κόσμο

Φαντάζομαι έναν κόσμο–
όπου τα πράγματα
φτάνουν στα Ακρα
για το Δίκαιο —
και το Αγαθό–
όχι Ρητορικά–
αλλά ως επίπονες
σπουδές στο Πραγματικό
η αγαθή Επιθυμία —
εκτός Δικαίου κατοικεί

Στρατής Φάβρος

554064_4049578399125_901690625_n

Λαϊκής ραψωδία

Λαϊκής ραψωδία

Όταν κυλάς στο χρόνο όλες οι εποχές είναι μαγικές
σαν βυθίζεσαι μέσα του παραισθητική εμπειρία
o αγέρας φορέματα γίνεται παρουσίες μυστικές
είναι στιγμές σαν αλήτες μυθικές, έξοχα πλοία

Φιγούρα τσιγάρο και δίλλημα, φίλοι;
Βλέμμα στο χρόνο σε ασπρόμαυρο τόνο
Αναμνήσεις βουβές σε ελεύθερο φόντο
Κουβέρτα ραδιόφωνο σφραγισμένα τα χείλη

Φεύγω τώρα για της Παρασκευής τη λαϊκή
παίρνω μαζί τον πατέρα το Θέμη και σύντομη ελπίδα
Τι παράξενη υπόθεση συμφωνία ανδρική
όταν το τέλος φανεί, συνωμοτικά μου γελούν τα σαφρίδια

Τόσες στιγμές ρημαγμένες ομπρέλες
Η κυρία ποζάρει μετά το Beauté
Στον αέρα μυρίζω λαϊκό καφενέ
Τρία ευρώ χαλασμένες σαρδέλες

Τα τζιτζίκια σφυρίζουν το οξύ τους τραγούδι
Μα τα δέντρα ο αγέρας φυσά με ελεύθερο φρόνημα
Και ο νους μελετά της ζωής μου το φλούδι

Σε φιλώ έχε γεια άγγελε μου ξανθέ στου καημού τα κιτάπια
Της ζωής σου ο σκοπός ακαθόριστα πως, ο τυφλός μελετά
Μη κοιτάς φουκαρά η ιστορία κινά για καινούργια κεσάτια

Παραλλαγή της δεύτερης στροφής

[ Τόσες στιγμές ρημαγμένες ομπρέλες
Η κυρία με τη μύτη ψηλά συμφορά κινητή
Στον αέρα ακούγεται λαϊκή μουσική
Τρία ευρώ χαλασμένες σαρδέλες ]

M. Θαλασσινός

 

 

Lucien Clergue

Photo: From the Bordello series © Vee Speers

Πρωϊνά

Πρωινά

Τι είναι η ποίηση;
Μην να ναι γλώσσα;
Μην είναι η πανώρια φορεσιά της διήγησης μοιραία;
«Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,
και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι,
π’ ολονυχτίς εσύσμιξε με τ’ ουρανού τα κάλλη.»
Μην είν’ ο άσπρος ουρανός κι ο γαλάζιος πόντος;
Mην είναι ο αγέρας του και το λευκό το κύμα
Μην είναι αναστεναγμός και το βουβό μας κρίμα
Ειν’ όλα αυτά παλκάρι μου κι άλλα που δε προκάμω
Είναι τα χρυσά μαλλιά κι ο κόρφος που ποθάω
Είναι και τα μάτια της που δε τα μολογάω
Μα είναι κι οι προτάσεις σου που βγάνεις μία μια
Από τη γλώσσα τη βαθιά τη βαριοστολισμένη
Είναι αποφάνσεις πάντοτε και ερωτήσεις κάποιες
Είναι τα λευκά βουνά και οι πλατιοί οι κάμποι
Είναι και οι σκέψεις σου οι μέσα και οι έξω
Και να θυμάσαι πάντοτε αιτέ και καβαλάρη
Τι πως λογιώ τα κρίματα που πελεκάς στη ζήση
Που μελετάς στη ζάλη σου κι η ζήση είναι πάλη
αρχόντοι κι αν κινήσανε Αρχόντοι κι αν επήγαν
στη πλέμπα έπεσαν σιμά στο πόπολο το δήμο,
κι οι αποφάσεις μέσα σου Κι όξω οι καταφάσεις
οι ερωτήσεις δεξιά Κι η καταφρόνια μόνη
γιατί είναι ο Λαβύρινθος όπου σε ξαστοχάει.
Τι να ναι ποίηση παρά ο κόσμος τούτος όλος
Που με τα μύρια βάσανα τα μύρια του τερτίπια
Θέλει ένα μύθο να ακουστεί κάτι σαν παραμύθι
Να πάει ο χρόνος ο παλιός να κοιμηθεί αντάμα
Στη ιστορίας τη βουλή στο γρέκι τω συνέφω
Και να ρθει χρόνος ίμερος με ελπίδας γέννα πάλι
Και στη μονιά του χάροντα να τον εξετρυπώσει
Να ξεγελάσει το χαμό το θάνατο να πάψει
Κι μες τα καταχθόνια του να τονε κατεβάσει

Σ.Φάβρος

yparxistes

Απο την συλλογή ενα βήμα μπρος δύο βήματα πίσω

Poem Analysis «I taste a liquor never brewed.» Emily Dickinson

Poem Analysis «I taste a liquor never brewed.» Emily Dickinson

« Cet été les roses sont bleues; le bois c’est du verre. La terre

drapée dans sa verdure me fait aussi peu d’effet qu’un
revenant. C’est vivre et cesser de vivre qui sont des solutions imaginaires. L’existence est ailleurs. »

André Breton (Manifeste du surréalisme)

“This summer the roses are blue; the wood is of glass. The earth draped in its verdure has as much effect on me as a ghost. It is living and ceasing to live which are imaginary solutions. Existence is elsewhere.”

Translation of the «First Manifesto of Surrealism» 1924 André Breton: Translated by A. S. Kline

I taste a liquor never brewed —

[ again I am in land unforeseen

A mystic dwell all my own
“I dwell in possibility
A fairer house than prose “

[ Oh wonders that ” I ”
or is it an ” Eye ” of mind
I exclusively own
Analogies drawn
with verses alone ]

From Tankards scooped in Pearl —

[What godly Speech creates being

ontologgy is «Brain, within» its «Reeling» ]*

Not all the Vats upon the Rhine
Yield such an Alcohol!

[ Without a Rhyme my dashes Align
The reading rhythm of song inside
The song arrives in Capital shine]–

[ “Bees” capitalised

and “Tankards scooped in Pearl”

are my Geography’s landmarks,

my reading guide in rhythm Bells]

Inebriate of Air — am I –

[A Sensualist crescendo and Purity gist
In unexpected wonderful twist]

And Debauchee of Dew –

[Oh! Rerum Concordia discors ]**

{This makes them in rows two}
[and while meter is omnipresent]

{Here comes a rhyme of Dew with Blue]

Reeling — thro endless summer days —
From inns of Molten Blue –

[What mystic Flux– is Poetry Hex ]

When «Landlords» turn the drunken Bee
Out of the Foxglove’s door –

[And even when
Yes even then
that rhyme begins at door
To: drink the more ]

When Butterflies — renounce their «drams»
[A final act a drumming rant a Whimper or a Bang ]

I shall but drink the more!

[ of air and dew— a Debauchee–

a genuine form as my attaché ]

Till Seraphs swing their snowy Hats —
And Saints — to windows run —

“I never spoke with God
Nor visited in Heaven
Yet certain am I of the spot”

To see the little Tippler
Leaning against the — Sun –

[In heaven bliss
A tippler in the sunny sky
what heaven is to lie
in molten blue and die]

This was my Ana-lysis

— NOTES

* Quotes within brackets [ ] are my (so to say) analysis
** Horace Epistles
» ….» I used double quotes to mark the insertion of verses
from Dickinson’s poems that we read in the course and which
shared some analogy with the verses of the poem in analysis
-The song arrives in Capital shine-
Poetry is fairer house than prose, its form in a —

quasi manner, as Splinter swerved — in here seems too.