ΑΝΤΡΕΪ (ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΪ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ)

«το σάψαλο του χρόνου/
στραγγισμένο από αίμα/
πλέει στο διάστημα/
τα μάτια της μπλε σαν άστρο που γεννιέται/
η μέρα/
μέρα τη μέρα/
λιγότερο μέρα/
η στέπα/
όσο φτάνει το μάτι κι άλλο τόσο/
κι άλλο τόσο/
κι άλλο τόσο/»

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

nostalgia2

..ένα άρρωστο σκυλί/
ένας φαλακρός άντρας/
ξερό και άρρωστο χώμα

stalker.cd2[(020810)18-15-38]
και σκυλί και άντρας/
μια αγροικία πνιγμένη/

sacrifice
ένα λευκό κορμί/
γεμάτο χυμούς/
γεμάτο έρωτα/

ivanschildhood1 (1)     

υπερίπταται της κλίνης σαβανωμένο/
το νυχτερινό τρένο/
με θολά κόκκινα φανάρια/
υγρό και δύσοσμο/
αγκομαχητό/
μηχανές/
εκτυπώνουν την αλήθεια/

nostalghia_ii
σύντροφοι σκυμμένοι σε σοβιετικά μανουάλια/
βουίζουν στα αυτιά σου/
σφήκες του Αυγούστου/
άδειο το παρτέρι από ριχόσπερμα/
το σάψαλο του χρόνου/
στραγγισμένο από αίμα/

andrei-rublev1
πλέει στο διάστημα/
τα μάτια της μπλε σαν άστρο που γεννιέται/
η μέρα/
μέρα τη μέρα/
λιγότερο μέρα/
η στέπα/
όσο φτάνει το μάτι κι άλλο τόσο/
κι άλλο τόσο/
κι άλλο τόσο/

IVAN'S CHILDHOOD
το σύμπαν μια
τρύπα χωρίς τα χνώτα σου/
η αγάπη/
ένα δάκρυ ιδρώτα στο πηγούνι σου/
ο θάνατος/
για άλλους τέλος και λύτρωση και φόρεμα/
άλικο του πετρίτη/
γι άλλους σιωπή/
παντοτινή/
και στάχτη/

ακίνητη…

mirror

photos: από τις ταινίες, Νοσταλγία, Ο Καθρέφτης, Τα παιδικά χρόνια…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 10 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Το σκοτεινό φωτόνιο

Οι πολιτικοί γαντζώνονται στην ηδονή της εξουσίας
και νίκες νικούν που βαρύ τον αχό μιας θλίψης ηχούν

H δικαστής με δικάζει με το πνεύμα του νόμου
τι εξηγεί αυτό από το όλον της ζωής και του σύμπαντος κόσμου;

Οι δικηγόροι ασκούνται σε λεπτομερείς επάλληλες παρτίδες σκάκι
αδιαφορώντας για το τι θα φάει το παιδί το μεσημέρι και το γράμμα του πόνου

Ο Μάης φυσά δροσερά καθώς απ τ’ ανοιχτό παράθυρο σφυρά
και οι σπουργίτες και τ’ αλλά πουλιά μας μιλούν τρυφερά

για την αίσθηση και την εμπειρία σαν να λέμε του καημού φρυκτωρία
δυο πηδούν και δύο τσιρίζουν οι ψυχούλες που θανάτου μεθάν
αχ μανούλα μου αχ, παν της ζωής οι χαρές και του κόσμου το παν

Κι είμαι δώ και μου γράφω γράμματα που νόημα άλλο δεν έχουν
από τη δίνη που το κόσμο ρουφά και την α-νοησία που σ’ άπειρο μαύρο βυθά

Το σκοτεινό φωτόνιο κι η πέμπτη δύναμη η κλασσική μουσική
που διαφεύγει σε κβαντικές υποστάσεις το σύμπαν κι η περιγραφή

Η αγία τριάδα η τετρακτύς του Πυθαγόρα και της Μαριάννας οι όμορφοι ζυγοί
κι ο ποιητής που αυτοαναφορικά φλυαρεί για της ποίησης την ατελεύτητη σπουδή

Μαθιός Θαλασσινός
2016

Περιμένοντας

Περιμένοντας

‘Οσο πιο πολύ φωνάζετε τόσο συμφωνώ με τη σιωπή
διαλεκτική ή βαρβαρότητα, αλήθεια ή πίστης σιωπή
τους μύθους σας κρατήστε μου αίμα που στάζουν
να τους πετώ στη θάλασσα μπας μουσική και γένουν

Eγώ με τα σύννεφα θα μιλώ και τους ανέμους
με τα σύμβολα και τις γαλάζιες ώρες, γιέ μου
πουλάκι μου που χαίρεσαι σαν νύχτα με τρομάζεις
για σένα όλα τα όνειρα για σένα όλη η πλάση, παίζεις

Κι όλα τα σύνορα στης πίστης μου τους χάρτες μεταβάλλονται
γένωνται μαύρες θάλασσες, ξανά Κολχίδες, μαντείες χτίζονται
νέα σ’ άξενων πόντων τα νερά βαθιά τα μήκη μαύρα
καράβια ταξιδιάρικα μεθούν για νέες μνήμες καινούρια κρίνα

Σε μια Πανγαία ολόσωστη δίχως γραμμές και θάνατο
και δίχως γηρατειά και λήθη νέοι γυμνοί ξεχύνονται σ’ αθάνατο
χορό μαγευτικό, λάμποντας οίστρους χρυσούς αχάλαστους
άνθη αλπικά και χασμωδίες μυθικές ερωτικές καβάλα τους

αγόρι μου η μόνη περιουσία σου
ο λόγος σου κι η ζήση σου
η φτώχεια είναι ποίηση
κι ο βίος σκύλος, αντίσταση κι εγρήγορση

Υ.Γ.

«Το ξέρω πως η θέση μου είν άσχημη πολύ» μέθυσα πάλι
γυναίκες πάντοτε γυμνές του Μοντιλιάνι αναζητώ σε κάθε μου σεργιάνι
δεν ισχυρίστηκα ποτές τα λάθη πως θα σβήσω, μα ονειρεύτηκα πολύ
μια νέα ζωή σε νέα μορφή, δημοκρατία τη λέγαν κείνη την ατελείωτη γη;

Στρατής Φάβρος
Ανέκδοτο
Νοέμβριος 2015

 

Η επίμονη κηπουρός της ποίησης

dimart

—της Ειρήνης Βεργοπούλου—

Έμιλυ Ντίκινσον (10 Δεκεμβρίου 1830 – 15 Μαΐου 1886)

Amherst CollegeΗ δαγκεροτυπία που τραβήχτηκε το 1846, όταν η δεκαεξάχρονη Emily σπούδαζε για λίγο στην αυστηρή σχολή του Holyoke. Eίναι το πιο αυθεντικό πορτραίτο της ποιήτριας που υπάρχει μέχρι σήμερα. Το πρωτότυπο βρίσκεται στα αρχεία του Amherst College.

“Mr Higginson, are you too deeply occupied to say if my Verse is alive?

[κ. Χίγκινσον, Θα σας ήταν πολύ κουραστικό να μου πείτε αν ο Στίχος μου είναι ζωντανός;]

Στο ερώτημα αυτό της ανήσυχης δημιουργού προς τον στρατιωτικό και συγγραφέα Thomas Wentworth Higginson, το οποίο του απηύθυνε σε επιστολή της το 1862, όταν εκείνος έκανε πρόσκληση μέσω του περιοδικού Atlantic Monthly σε νέους συγγραφείς να πάρουν θάρρος και να βγουν προς τα έξω, η απάντηση, όχι μόνο του ίδιου, αλλά όλου του λογοτεχνικού κόσμου, ενάμισι αιώνα μετά, είναι ένα βροντερό «ναι, είναι ζωντανός».

DickinsonsΑίσθηση «Μπροντέ»: Τα τρία παιδιά Dickinson, η…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.851 επιπλέον λέξεις

μια φλογίτσα καντηλήθρας

Η Ιδιωτική δυνατότητα της ουτοπίας
Η αφοσίωση, η εξάντληση του εαυτού
μέσα στην ωραία εμμονή
κάνει ορατό το αόρατο
σημαίνει το ανόητο
νοηματοδοτεί το ανώφελο.

Μια τέτοια ουτοπία είναι η ποίηση
μια τέτοια ουτοπία ο αγώνας μέσα της
μια τέτοια ουτοπία είναι η φιλία
σαν όλες τις ουτοπίες ολοσχερώς
αντιφατικές, μια σταγόνα ελπίδας
στην αναίτια ξηρή μοναξιά της ύπαρξης
μια φλογίτσα καντηλήθρας
στον μαβί της νόησης μου ορίζοντα

Στρατής Φάβρος
Ιούνιος 2014 (Ανέκδοτη Συλλογή Δοκιμές)

 

Since feeling is first E. E. Cummings

Αφού το συναίσθημα είναι πρώτο
E. E. Cummings

Αφού το συναίσθημα είναι πρώτο
όποιος που δίνει όποια προσοχή
στων πραγμάτων τη σύνταξη
ποτέ του ολότελα δεν θα σε φιλήσει ·
ολότελα ως να ‘μαι τρελός
καθώς η άνοιξη στον κόσμο γυρνά
το αίμα μου εγκρίνει
και τα φιλιά είναι καλύτερη μοίρα
απ’ τη σοφία
μα σ’ όλα στ’ ορκίζομαι κυρία τα
λουλούδια. Μην κλαις
– το καλύτερο νεύμα του
μυαλού μου είναι λιγότερο απ’
το χορό των βλεφάρων σου
που λέει
είμαστε ο ένας για τον άλλο:
Τώρα
γέλασε, γέρνοντας προς τα πίσω στα χέρια μου
γιατί η ζωή δεν είναι μια παράγραφος
Κι ο θάνατος νομίζω δεν είναι παρένθεση καμιά

Απόδοση Στρατής Φάβρος

Since feeling is first
E. E. Cummings
since feeling is first
who pays any attention
to the syntax of things
will never wholly kiss you;
wholly to be a fool
while Spring is in the world
my blood approves
and kisses are a better fate
than wisdom
lady i swear by all flowers. Don’t cry
—the best gesture of my brain is less than
your eyelids’ flutter which says
we are for each other: then
laugh, leaning back in my arms
for life’s not a paragraph
and death i think is no parenthesis

– Παραλλαγή –

Αφού το συναίσθημα προηγείται
E. E. Cummings

Αφού το συναίσθημα προηγείται
αυτός που δίνει όποια προσοχή
στων πραγμάτων τη σύνταξη
ποτέ του ολάκερα δεν θα σε φιλήσει ·
ολότελα ως να ‘μαι τρελός
καθώς η άνοιξη στον κόσμο γυρνά
το αίμα μου εγκρίνει
και τα φιλιά είναι καλύτερη μοίρα
απ’ τη σοφία
μα σ’ όλα στ’ ορκίζομαι κυρία τα
λουλούδια. Μην κλαις
– το καλύτερο νεύμα του
μυαλού μου είναι λιγότερο απ’
το χορό των βλεφάρων σου
που λέει
είμαστε ο ένας για τον άλλο:
Τώρα
γέλασε, γέρνοντας προς τα πίσω στα χέρια μου
γιατί η ζωή δεν είναι μια παράγραφος
Κι ο θάνατος νομίζω δεν είναι παρένθεση καθόλου