Το κοινοτάφιο

Κηδέψαμε τη μητέρα μιαν ημέρα
Ο τάφος λιτός με λιγοστά λουλούδια
αφου ηταν μάνα αγοριών
που δεν τα έχουν καλά
με την κηπουρική των λουλουδιών


Πήγαιναμε στην αρχή στις εκκλησιαστικές
υποχρεώσεις, τον πατέρα τον είχαμε
θάψει παραπάνω
Λέγαμε ένα σύντομο γεια και στους δυο
σαν στου Αχεροντα την είσοδο πηγαίναμε
για τις καθιερωμένες σπονδές

Στον πατέρα είχαμε κάμει πολιτική κηδεία
κι έτσι είχαμε πάντα λιγότερ’ ευκαιρία
χοές να χύσουμε κρέατα να τσικνίσουμε
να φτάσει η κνίσσα στον κάτω κόσμο

Ήρθε κάποτε η βαριά της εκταφής ημέρα
που δεν θα υπήρχε καντήλι
ουτε για φίλο μήτε και για τον εχθρό
τις λεπτομέρειες θα τις κρατήσω

Έφευγα σκυφτός πολύ καιρό μετά
που σιωπηρά συναίνεσα
στο κοινοτάφιο η μητέρα να μεταφερθεί

Σκεφτόμουν έπειτα για καιρό πως θα μου έκανε παράπονο
Στο τέλος συμβιβάστηκα γιατί ταχατες
δεν θα ταν μόνη στου κοινοτάφιου την πόλη

Πάω τωρα πια στο τόπο εκείνο κι αφήνω της λουλούδι
και συλλογιέμαι πως σαν θα χαθώ σκόνη και λόγια
κνίσσα και μοιρολογητά για κεινους που μένουν
θα είναι του κόσμου του πικρού παρήγορα τα ρόδα

Μαύρο σκοτάδι και κάπου λάμπει

Μαύρο σκοτάδι και κάπου λάμπει
μια ροζ επαρχία με γκλίτερ, γρανίτα
τσόντες βιάγκρα και πλοία

Ακρωτηριασμένοι δίχως ποίηση
από της σκοτεινής φτώχειας το άλγος
10 ευρώ βάζουμε βενζίνη

αφού πήραμε γενναία επιδότηση
Ιούλη μήνα μέσα στα καύματα
μας περισσεύει ακόμη

σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα
μπροστά στη βιτρίνα
τι Μπίσνα ν’ ανάψουμε
οι φτωχές γαμημένες γριές μπιζντατς καντς

και μετά θάνατος μαυρίλα

μαύρο σκοτάδι και κάπου λάμπει
μια ροζ επαρχία με γκλίτερ γρανίτα
τσόντες βιάγκρα και μαύρο χρήμα

Γράφε/ γράfe/graphe/ grafe

Σκεφτόμουν ότι το απαίσιο δεν μου προκαλεί απέχθεια, γιατί η απέχθεια είναι μια δυνητικά βίαιη στάση, μου προκαλεί όμως ανείπωτη θλίψη και άλγος

Aνήκω σε έναν δρόμο της ήττας όχι γιατί είμαι ηττοπαθής
αλλά γιατί η ήττα είναι εγγεγραμμένη στον βιολογικό μου κώδικα
κάτι μου λέει ότι δεν ξέρω να ζω με άλλο τρόπο έξω από την ήττα

_________________________________________________________________________

Γράφε για όταν θα έχεις πεθάνει
Για όταν θα έχω πεθάνει;
Tι νόημα θα έχουν τα νοήματά μου όταν θα έχω πεθάνει;
Κανένα
Ακριβώς γι αυτό σου το προτείνω
επειδή δεν θα έχουν κανένα
προσωπικό νόημα υπό καμιάν έννοια
Γι αυτό σε παρακινώ να τα μεταθέτεις στο μέλλον
για να έχει μιαν άλλη άγνωρη αξία
ο λόγος που γράφονται σήμερα
Ανέκδοτα έπη αλαργινών ετών

Η νεότητα

Η νεότητα με τα μάτια που επιθυμούν

τα λαμπερά μάτια

και την ψυχή λευκή

τι ζητά που δεν έχει

για να πάρει τα γρόσια

των γηρατειών με τη μαραγκιασμένη

ψυχή και τα θολά μάτια

Μια μέρα μετά το θάνατο

Μια μέρα μετά το θάνατο

«When a vast image out of Spiritus Mundi
Troubles my sight: somewhere in sands of the desert»

W.B.Yeats

Τελικά όσο πιο βαθιά πηγαίναμε
τόσο πιο ρηχά μας ξέβραζε
η απελπισία της ανοησίας
βαδίζοντας στην Έρημο του κόσμου
που άλλοι είχαν συλλάβει για μας
βαθιά στο μαύρο του Σρέντιγκερ το κουτί

Με ξερά τα χείλη από την ανυδρία
εντός του βεβαίου θανάτου
από την καυτή θάλασσα
ατέλειωτης άμμου ανοησίας
και των τεράτων που πάντα
σάλευαν μέσα μας