Σαν το Σίσυφο και Τ’ άθλιο Πόπολο

Σαν το Σίσυφο σηκώνομαι κάθε πρωί
έχοντας κατρακυλήσει στης ήττας τα δώματα
ξανά το κάθε κάθε βράδυ, ο ύπνος με κερνά ελπίδα
κι αυταπάτη και το πρωί με νέο συκώτι
τραβώ για το ίδιο του χαμού βουνό

________________________________________________________


Τι πόπολο άθλιο κι απαίδευτο είμαστε
που σε δημαγωγούς αγράμματους επιτρέψαμε
απ’ τα πόδια να μας δέσουνε κι άθλια να μας κυβερνούνε
με των τυράννων τις άνομες ροπές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s