Αθανασία

Αθανασία

«Αιωνιότητα τ’ όνομά σου είναι Σολωμός.
Καθισμένη σε μεταξωτά μαξιλάρια, πάνω
σε σκαλισμένο θρόνο, αγέρωχη, κουνώντας
πεισματικά το κεφάλι, φωνάζοντας όχι
σ’ εκείνους που ζητούν να σου πιάσουν το χέρι.»

Και ξαφνικά εκεί που «τα φώτα σβήνουν» κι όλοι δίκαιοι
ωραίοι κι αθώοι σπρώχνονται για το ποιος αίμα θα πιεί
απ’ τις χοές των βιβλίων στους υπαιθριους πάγκους
στο μοναστηράκι και την πανεπιστημίου, 2 ευρώ το βιβλίο
ισχνές οι ψυχές πετούν πίσω στα μαύρα σκοτάδια
τσιρίζοντας την ταυτότητα που χάσαν ολολύζοντας

«η πρώτη στροφή κλεμμένη απ την αίθουσα του Νάσου Βαγενά η δεύτερη από τον όμηρο και άλλου.»

Στρατής Φάβρος
30 Ιουλίου 2020

 

Ρόδο της λύπης ή Canto της λησμονιάς

Με το χρόνο ψηλώνει το φράγμα της λήθης
αδύναμες οι εικασίες μας μπρος στο επέκεινα
οι αριθμοί κάμαν πάλι τη δουλειά τους

απ’ το φράχτη των Ηλυσίων θα σε βλέπω Αναξίμανδρε
πρόσφυγας στη χώρα του ωραίου θανάτου
μ»άγνωστο κλέος κατακείμενος στου κανενός τη χώρα

Παραινέσεις προς νέους ποιητές

Η δουλειά σου είναι η ποίηση
κι όχι η διαφήμισή της
 
———————————–
 
Παραινέσεις προς νέους
 
Είμαστε ένα μάτσο γέροντες
νυν και πρώην ιατροί, καθηγητές
κάποιες κυρίες της αυλής
 
ένα τσούρμο της ανάγκης
μια γκρούπα της βολής
ένα σύννεφο με ούρα
γύρω απ’ το φερμουάρ
 
π’ ακκιζόμαστε αξιοπρέπεια
καθώς για το μαύρο
ριγούμε θηρευτή
 
διάλεξε άλλον νεαρέ
γίνεις δε γίνεις ποιητής
 
———————————-
 
Αποφθέγματα ανάγνωσης
 
Άνθρωπος με εμπάθεια
κι απωθημένα δεν γίνεται ποτέ
κείνο που λέμε μέγας ποιητής
 
θα γυροφέρνει και θα μεμψιμοιρεί
μες τη κακία του θα λιώνει
θα φωνάζει θα πνιγεί

Κοιμόμουν βαριά

Κοιμόμουν βαριά καθώς φαίνεται κουράστηκα,
ξυπνώντας ακούω έναν θόρυβο στ’ αυτιά
θα μπορούσες να τον πεις τον θόρυβο της ζωής
όλων των πραγμάτων που κινούνται και βοούν απόμακρα
τον ρόχθο της ύπαρξης ένα πράγμα
κάπου πέρα μακριά περνούν τ’ αεροπλάνα
να διασχίζουν της στενή κοιλάδα των Μεσογείων
εδώ που μετακινήθηκαν οι μικροαστοί των Αθηνών
ερημώνοντας το κλεινόν άστυ αφήνοντας το
στους μισητούς αδελφούς τους αλβανούς
στις νεώτερες ελεύσεις μεταναστών
και στους κινέζους Ιατρούς του airbnp
οι δουλειές που υπόσχεται ο Μητσοτάκης

την υπόκωφη σιγή της ακρόασης
σπάζουν οι φωνές παιδιών κι εφήβων
Γιάννηηηηηη, απ’ αλλου, ρε Μαλάκααααα
γαβγίσματα ολούθε καθώς όλοι σέρνουμε
τα βιολογικά μας παιχνίδια, οι ζωόφιλοι
στοπ ! τελείωσε η σύντομη ώρα της βουής

Δεν σε θέλω ομορφιά

Δεν σε θέλω ομορφιά
γιατί έγινες αγοραία
Ζωή φωνάζω
με όλη μου τη φωνή
Ζωή, με μιαν αμόλευτ’ ηδονή
και το ισχνό φασματικό κορμί
που λέω Ελευθερία