να κάνεις το σωστό

Περνάω τις μέρες μου με απορία για τη φρίκη του κόσμου
με πόνο ψυχικό για το αμετάκλητο της αδικίας
και με πόνο από το βάρος των χρόνων
ο πόνος από τα γεγονότα σαν να γίνεται σώμα
κι ο μόνος τρόπος για να μην τρελαθείς είναι να κάνεις
το σωστό όπου κι όπως μπορείς

Σπονδές

Πέρασα μέσα από γεωγραφίες και εποχές για να συγχωρέσω τα λάθη μου να συμπονέσω τον άνθρωπο και ν’ ανοίξω το εκατόφυλλο ρόδο της ύπαρξης

Τώρα κάνω σπονδές στην καθημερινότητα πετάω στάχτη στη μαυλίστρα λιβιδώ, χύνω χοές για τις ψυχές που πέταξαν, φθέγγομαι χειμερία υπομονή και την άνοιξη προσμένω να μου διδάξει τη χαρά

η κανονικότητα της ιδιωτικότητας

Αυτή η κανονικότητα της ιδιωτικότητας
αυτή η γενικευμένη σήψη

Ποτέ δεν θα νικήσει το συναίσθημα
ο αδαής άσπιλος ρομαντισμός
η μεγάλες καρδιές

θα σύρονται πάντα ολοφυρόμενες
βυθισμένες στη θλίψη
και την απόγνωση
αδύναμες από τ ‘ολέθρια
τραύματα του κυνισμού

Ποτέ δεν θα νικηθεί το συναίσθημα
ο αδαής άσπιλος ρομαντισμός
η μεγάλες καρδιές

Θα σκάβουν πάντα σιωπηλά και υπόγεια
βαθιά μέσα και πέρα από
τα ορυχεία της ελπίδας

όχι ως μηχανισμός επιβίωσης
αλλά ως η ταυτότητα της ανθρωπιάς
Αυτή είναι η απάντησή μας
στην κανονικότητα της ιδιωτείας σας.
Σε αυτή τη σήψη που λυσσαλέα ξερνάτε

19/01/2022 ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ

Σύνορα Ηλιόπαυσης Ημερολόγιο Ταξιδιώτη

Σύνορα Ηλιόπαυσης Ημερολόγιο Ταξιδιώτη
Το ημερολόγιο (του πλοίου) λέει ψέματα η ημερομηνία δεν υπάρχει αφού ακύρωσα τη σύμβαση με τον φορέα του.
Το ημερολόγιο από εδώ και πέρα θα παίρνει αυθαίρετες ονομασίες από τον αλγόριθμο της μοναξιάς.
Νομίζω ότι πρέπει να βρω ένα τρόπο που να συμφωνεί με τον εαυτό για να μετράω το χρόνο όπως άλλωστε και άλλα πράγματα, σαν ας πούμε την Iστορία, την οποία άρχισα να αντιμετωπίζω san ένα μυθιστόρημα για όντα.
Αρχίζο να αδιαφωρό και για τους κανόνες γραματικις, το ξέρω πως πρακτικά είναι αδύνατο να βγάλο αυτό το σαράκι απώ πάνο μου κι έπειτα φοβούμαι οτι αν θελήσω να συνεννοηθώ μαζί μου θα έχω ξεχάσει πως να το κάνω και θα μοιάζω με τους μουγγούς που ξεχύνουν ακατανόητους απελπισμένους φθόγγους.
Η σύγχυση επιτείνεται καθώς είναι ορατό πλέον το όριο της ηλιόσφαιρας, σκέφτουμαι πως θα είναι τα πράγματα όταν οι μόνοι ήχοι στο σκάφος θα είναι οι ήχοι της τριβής από το σώμα μου στο κήτος.
Δεν μου είναι ξεκάθαρο με ποιες συμβάσεις θα έπρεπε να συνεχίσω αλλά η εμμονική εσωτερική φλόγα του εγώ δεν με αφήνει ακόμη να πεθάνω.
P.S
Έδωσα εντολή στον υπολογιστή του σκάφους να παίζει όλη μέρα Ντεμπουσύ (δεν είμαι καν σίγουρος αν ειναι μέρα) . Αυτός ο Ντεμπούσυ όπως τον λέει η Λου-Λι ( η συνομιλητής μου υπολογιστής) μου ασκεί μια ακατανόητη έλξη. Της ζήτησα επίσης να μου διαβάζει Πόου με τη φωνή του Πάουντ όπως την ανακατασκεύασε από ψηφιακά αρχεία

Ο Μπάρμπα Θύμιος ο Βοσκός

2 Ιανουαρίου 2016 ·

Ο Μπάρμπα Θύμιος ο Βοσκός

Σχήματα συναισθήματα, αρετές φιλήματα.
Γιατί η Αρετούσα φοβόνταν τον λύκο; ερωτήματα
Γιατί γύρω απ’ όχι λικνίζονται οι ελπίδες
Του ήχου η σκιά στου ήχου το φως, Ω Ευπατρίδες

Ζητήματα και κρίματα στης μνήμης σκιρτήματα
ένα δυό σε χορό ξεκινώ καταλήγω σε μνήματα
της αυγής δόλωμα της πίστης μου θαλάμι
που κρύφτηκες τρελή που σου μιλώ για αγάπη

Ένα μοβόρο θεριό στο χωριό ξεκάμει χωριανούς
και μές τη λίμνη τη ξερή η ελπίδα φυτρώνει ανθούς
Πέθανε ο μπάρμπα Θύμιος ο βοσκός, ήταν λές τυφλός;
αρχινά της ζήσης το άπλωμα, μαρτυρά ο καιρός

Σώμα Γλωσσικοαισθητικόν 2016