Μαύρο σκοτάδι και κάπου λάμπει

Μαύρο σκοτάδι και κάπου λάμπει
μια ροζ επαρχία με γκλίτερ, γρανίτα
τσόντες βιάγκρα και πλοία

Ακρωτηριασμένοι δίχως ποίηση
από της σκοτεινής φτώχειας το άλγος
10 ευρώ βάζουμε βενζίνη

αφού πήραμε γενναία επιδότηση
Ιούλη μήνα μέσα στα καύματα
μας περισσεύει ακόμη

σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα
μπροστά στη βιτρίνα
τι Μπίσνα ν’ ανάψουμε
οι φτωχές γαμημένες γριές μπιζντατς καντς

και μετά θάνατος μαυρίλα

μαύρο σκοτάδι και κάπου λάμπει
μια ροζ επαρχία με γκλίτερ γρανίτα
τσόντες βιάγκρα και μαύρο χρήμα

Γράφε/ γράfe/graphe/ grafe

Σκεφτόμουν ότι το απαίσιο δεν μου προκαλεί απέχθεια, γιατί η απέχθεια είναι μια δυνητικά βίαιη στάση, μου προκαλεί όμως ανείπωτη θλίψη και άλγος

Aνήκω σε έναν δρόμο της ήττας όχι γιατί είμαι ηττοπαθής
αλλά γιατί η ήττα είναι εγγεγραμμένη στον βιολογικό μου κώδικα
κάτι μου λέει ότι δεν ξέρω να ζω με άλλο τρόπο έξω από την ήττα

_________________________________________________________________________

Γράφε για όταν θα έχεις πεθάνει
Για όταν θα έχω πεθάνει;
Tι νόημα θα έχουν τα νοήματά μου όταν θα έχω πεθάνει;
Κανένα
Ακριβώς γι αυτό σου το προτείνω
επειδή δεν θα έχουν κανένα
προσωπικό νόημα υπό καμιάν έννοια
Γι αυτό σε παρακινώ να τα μεταθέτεις στο μέλλον
για να έχει μιαν άλλη άγνωρη αξία
ο λόγος που γράφονται σήμερα
Ανέκδοτα έπη αλαργινών ετών

Η νεότητα

Η νεότητα με τα μάτια που επιθυμούν

τα λαμπερά μάτια

και την ψυχή λευκή

τι ζητά που δεν έχει

για να πάρει τα γρόσια

των γηρατειών με τη μαραγκιασμένη

ψυχή και τα θολά μάτια

Μια μέρα μετά το θάνατο

Μια μέρα μετά το θάνατο

«When a vast image out of Spiritus Mundi
Troubles my sight: somewhere in sands of the desert»

W.B.Yeats

Τελικά όσο πιο βαθιά πηγαίναμε
τόσο πιο ρηχά μας ξέβραζε
η απελπισία της ανοησίας
βαδίζοντας στην Έρημο του κόσμου
που άλλοι είχαν συλλάβει για μας
βαθιά στο μαύρο του Σρέντιγκερ το κουτί

Με ξερά τα χείλη από την ανυδρία
εντός του βεβαίου θανάτου
από την καυτή θάλασσα
ατέλειωτης άμμου ανοησίας
και των τεράτων που πάντα
σάλευαν μέσα μας

Γιατί τα κάναμε όλα αυτά

«Γιατί τα κάναμε όλα αυτά,
Kοίταξε γύρω σου την παρακμή»

Κοίταξε γύρω σου το αναίτιο
Και το μάταιο
Τίποτα δεν αλλάζει δομικά ποτέ
Η μόνη ευκαιρία
Να πουλήσεις την –τάξη- σου κάποτε ακριβά

Κι η ποίηση μια φριχτή αυταπάτη κι’ αυτή
Κοίταξε γύρω σου το φριχτό των ματαιοδοξιών
Στη λήθη παφλασμό

Τίποτα απ’όλα αυτά που κάνουμε
δεν απαντά σε ένα- γιατί-
δικό μας η ξένο
όλα αυτά που κάνουμε
εντάσσονται στη λαχτάρα
που λεν ζωή
σ’αυτή τη δύναμη που μας τραβά
να μείνουμε ζωντανοί

Αν οπωσδήποτε θες ένα γιατί
Κοίτα στα μάτια ένα παιδί

Σ. Φάβρος 2014