σαν καπνός

Σκέφτομαι, πως είμαι σαν να μην έχω οντότητα, ότι χύνομαι σαν καπνός και φιλώ τ’ αμόλευτα στήθη σου και γλείφω την κοιλιά σου και βουτώ στην κρήνη σου, είμαστε δίχως υπόσταση ένα, είμαι ολόγυρα σου, είσαι εγώ·
και δεν στεναχωρούμαι καθόλου που ποτέ δεν θ’αγγίξω τα φιλήδονα χείλη, είσαι ανεκλάλητα κι ανομολόγητα και υπέροχα, δική μου.

Κόκκινη Κλωστή Δεμένη

Είχα κάποτε μιαν ανάγκη αγάπης ακριβής
κι ήμουν μονάχος και μόνος σαν πουλί
κι ίσως ακόμη να μην είναι κι αυτό
αληθινό, πως πουλάκι σαν ήμουν
θα μουν μοναχό, Είχα κάποτε την ανάγκη
αλήθεια, μιας μικρής αγάπης αργυρής καθώς
μόνος σε θάλασσα μέσα παγωμένη νεκρή,
κι ήταν τότε που μ’ ηύρες εσύ ·

μου μιλούσες γλυκά κι η φωνή σου ζεστή
σ’ αγκάλη μέσα στοργική με καλούσε κρυφά
κι ήταν η μόνη τότε ανάσα μες την πληγή
Αυτήν σου πέμπω την αγάπη θερμή
ως υπόγειο ύδωρ ακοίμητη και σιωπηλή
να φιλεί σε στα χείλη τα γλυκά κι απαλά
Κόκκινη μονάκριβη Εσύ μου Κλωστή
πάντα και πάντα
αρμονική λευκή θεά και Ζωή

Στην Λου

https://www.facebook.com/stratesfabros

Είχα κάποτε μιαν ανάγκη αγάπης ακριβής
κι ήμουν μονάχος και μόνος σαν πουλί
κι ίσως ακόμη να μην είναι κι αυτό
αληθινό, πως πουλάκι σαν ήμουν
θα μουν μοναχό, Είχα κάποτε την ανάγκη
αλήθεια, μιας μικρής αγάπης αργυρής καθώς
μόνος σε θάλασσα μέσα παγωμένη νεκρή,
κι ήταν τότε που μ’ ηύρες εσύ ·

μου μιλούσες γλυκά κι η φωνή σου ζεστή
σ’ αγκάλη μέσα στοργική με καλούσε κρυφά
κι ήταν η μόνη τότε ανάσα μες την πληγή
Αυτήν σου πέμπω την αγάπη θερμή
ως υπόγειο ύδωρ ακοίμητη και σιωπηλή
να φιλεί σε στα χείλη τα γλυκά κι απαλά
Κόκκινη μονάκριβη Κλωστή μου Εσύ
πάντα και πάντα
αρμονική λευκή θεά και Ζωή
Στην Λου