να πιάσω και να τραγουδώ

Μια ο τυχαίος θάνατος μια το κακό
Έχω βδομάδες τώρα που θρηνώ
Κουράστηκα κι είπα ρημάδες σκέψεις
να ξεκάνω, να πιάσω και να τραγουδώ

Θέλω να πιώ κρασί απ’ το βαρέλι
να τραγουδήσω μέχρι το πρωί
φωτιά στον παγωμένο αγέρα να μυρίσω
φιλί να δώσω σε χείλη τρυφερά
γυμνός να καβαλήσω τη ρούσα μου φοράδα
στιλπνή κοιλιά γλουτούς και ρόδα κόκκινα γι ανθούς

να κοιμηθώ βαθιά με δίχως χορτασμό ανάρια και αθώα
ως της αυγής το μπάσιμο να ιδρώνω
ο μπάτης να δροσίζει μου γλυκά
σε ηδονή αχάραγη να φτάνω και να λιώνω
βανίλια να μυρίζω και να γλείφω, στα χείλη τα παχιά

Στρατής Φάβρος
ανέκδοτο

 

 

 

στο τέλος της εφημερίας του Λαϊκού

Σήμερα το πρωί
στο τέλος της εφημερίας του Λαϊκού
συναντήθηκα με μια γαζέλα
χρυσή και νεαρή
καστανά και κόκκινα μαλλιά 1 κι 80 ψηλή
με τα τακούνια της
μια χρυσοκάστανη ήταν γοητεία
στα τελευταία είκοσι ή στα τριάντα
ντυμένη ένα φόρεμα ανάριο καφετί
σπαρμένο με κόκκινα λουλούδια
χαιρετούσε γι άγνωστο λόγο
την νοσοκόμα στο ουρολογικό
καλημέρα κύριε γιατρέ!
θυμάμαι την να λέει
Κοιτάζω με, πιο κοντόν της
ως ανάμνηση κοντή
να μαζεύω την κοιλιά
καθώς την ρίχνω στο κρεβάτι νοερά
άδικη που σαι ζωή
δίνεις σε κανέναν κείνο που ποθεί;

Κάποιες επιθυμίες νόστος άμωμος
περνούν και φεύγουν σαν καλοκαίρια
πριν το καταλάβεις δίχως αμαρτίες και νυστέρια
γυμνούλες όμορφες χρυσές σαν άμμος
νόστος γλυκύς αγέρια κι έρωτες
χάλκινα όνειρα στρόγγυλες βιόλες
κορμιά που λιγώνουνε ατίθασα αγόρια
κορμιά που χάνονται γοργά πεφταστέρια

 

20993869_10155501378147348_435840776248665788_n

Photo : Iwase Yoshiyuki

αναζητούσε τον έρωτα

αναζητούσε τον έρωτα
στην πιο λιτή του μορφή
στην μεσημεριανή του σώματος ηδονή
στ’ ανατρίχιασμα της γυναικείας σάρκας
που θα μύριζε πορτοκάλι
και θα είχε τη χροιά του παντός
κλεισμένη ως μια πολύτιμη σταγόνα αψέντι
στο φιαλίδιο της μνήμης
η σκιά θα έπεφτε θεραπευτική
κάτω από ένα ήλιο δυνάστη
και το ροδάκινο της θα περίμενε
τρυφερά να φαγωθεί μέσα
σε δροσερές σταγόνες νερού
που θα χοροπηδούσαν ανέμελες κι ανυπόταχτες
στην καρδιά του εκατόφυλλου μεσημεριού
κι όλο αυτό θα μπορούσε να είναι
εκείνη η στιγμή μέχρι το τέλος του χρόνου

θα έπρεπε αυτή η μορφή να υπάρχει;
ή ήταν κάτι που μπορούσε να συγχωρέσει
στην αναζήτηση του ;

Δεν είχε απάντηση, ήξερε μόνο
ότι υπήρχε ο Έρωτας.

Το τρίγωνο

Το τρίγωνο της μαγείας
το τρίγωνο της μύησης
των Bερμούδων το τρίγωνο
τα τρίγωνα του Πυθαγόρα
τα σκαληνά τρίγωνα
το τρίγωνο της χαράδρας της
που ως ο αετός τη λεία του κοιτώ
το τρίγωνο γκρεμός των γλουτών της
το τρίγωνο πίνακας του Μοντιλιάνι
το τρίγωνο υποσχέσεις
σε ρεμβασμούς το τρίγωνο κοίτη κοιτώ
ιδεασμός για μια κατάσταση
όπου στην μήτρα τρίγωνο γυρνώ.

UNKNOWN
Photo : http://oneinchlunch.tumblr.com/post/107370977524

O Έρωτας μου

Στην Λι.

Κάποιες τέλειες στιγμές
κείνη την ευαισθησία
της γλώσσας και της μουσικής
λαχταρώ
να τραγουδώ την πιο Όμορφη
που υπήρξε ποτέ και που ποτέ θα υπάρξει

Δίχως στιγμή να σκεφτεί
ότι εκείνη αγάπησα
πως εκείνη αγαπώ
Και απ’ της αγάπης
την χώρα πέρα και πιο

Ω άγουρο όνειρο
Ω Ωραία Ελένη
στη λευκή και γυμνή σου θωπεία
που των ματιών μεθούν την λαγνεία
ερωτιδείς τρυφεροί
στου πόθου την άγρια χίμαιρα
τη θεία χορεία

Ο Έρωτας σου
στης Ιδέας
την ακύμαντη χώρα
Ενα βήμα σιμά
και συντριμμένα βυθίζονται
μαγεμένα σημεία

O Έρωτας μου
στου Πετράρχη τραγουδά τα σονέτα
στου Σαράνταρη κυματίζει τα όνειρα
στου Καββαδία περιτρέχει τους πόντους

στ΄απροσμέτρητο τίποτε
και στους κρυστάλλους του χρόνου

 

O Έρωτας μου

Άνθος Σαρκοβόρο και Θύελλα
Πορνογραφίας ανίερος
και ορχηστής του διαβόλου

Ενα βήμα σιμά
και στα χάη τ’ ανήμερα

Θα υπάρχει αιώνιος για του Πάντα τα κείμενα

Μαθιός Θαλασσινός

 

 

Nudo blu Pablo Picasso 1902

Photo: Blue Nude, c.1902 Pablo Picasso.