για τον ποιητή

Ετικέτες

, , , ,

Στον Κώστα Λουκόπουλο

Το πλήθος ήταν εγωπαθές και μεμψίμοιρο
κι ο τρυφερός εκείνος ποιητής
βυθισμένος στο αχανές του σύμπαν
των εννοιών και των εφηβικών αναμνήσεων
από τον χρυσό ιδρώτα ανάμεσα στους μηρούς της

που όλα του φαίνονταν μουγκά ή άρρητα

Ετικέτες

, , , ,

έπεσε πάλι σε κείνη
τη ξηρασία που όλα
του φαίνονταν
μουγκά ή άρρητα
κι όλα απροσπέλαστα

Σώμα εμπειρία ηδονή στοχασμός και τανάπαλιν
————————————————————-
Ήλιος υπο σκιά θαλασσινός αγέρας
Νερό η γεύση του στο δέρμα
η αίσθηση στο σώμα
οσμή από καλοκαίρι
οι ήχοι της νησιωτικής ερημίας
αναμνήσεις ενός παραδείσου
Ολοένα προβάλει το συμπέρασμα οτι
ο παράδεισος είναι η βιωματική εμπειρία
μιας ελευθερίας
αυτή αναζήτηση που επιστρέφει και χάνεται.
Το μέγα αίτημα η Ελευθερία

Είχε πια ξεμακρύνει η αγάπη
τόσο που δεν μπορούσε να τη δεί
του τη θύμιζαν σκόρπιες αφορμές
γιατί το σχέδιο της δεν υπήρχε

ήταν όλα τόσο απλά
ανάμνηση ακριβής μιας ευτυχίας
τόσο αχνή και τόσο δύσκολη να μένει
αγέρι ή αερικό θάλασσα ήλιος και θυμάρι
έπρεπε δάκρυα χίλιους ποταμούς
να έχουνε διαβεί
στην κρίση ν αποσταίνει

ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ 30

ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

1-ΓΕΝΙΑ 30

Γιώργος Σεφέρης (1900-1971)

Μυθιστόρημα

Α’
Τον άγγελο
τον περιμέναμε προσηλωμένοι τρία χρόνια
κοιτάζοντας πολύ κοντά
τα πεύκα το γιαλό και τ’ άστρα.
Σμίγοντας την κόψη τ’ αλετριού ή του καραβιού την καρένα
ψάχναμε να βρούμε πάλι το πρώτο σπέρμα
για να ξαναρχίσει το πανάρχαιο δράμα.

Γυρίσαμε στα σπίτια μας τσακισμένοι
μ’ ανήμπορα μέλη, με το στόμα ρημαγμένο
από τη γέψη της σκουριάς και της αρμύρας.
Όταν ξυπνήσαμε ταξιδέψαμε κατά το βοριά, ξένοι
βυθισμένοι μέσα σε καταχνιές από τ’ άσπιλα φτερά των
κύκνων που μας πληγώναν.
Τις χειμωνιάτικες νύχτες μας τρέλαινε ο δυνατός αγέρας
της ανατολής
τα καλοκαίρια χανόμασταν μέσα στην αγωνία της μέρας
που δεν μπορούσε να ξεψυχήσει.

Φέραμε πίσω
αυτά τ’ ανάγλυφα μιας τέχνης ταπεινής.

ΕΡΩΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

Α’

Ρόδο της μοίρας, γύρευες να βρεις να μας πληγώσεις
μα έσκυβες σαν το μυστικό που πάει να λυτρωθεί
κι ήταν ωραίο το πρόσταγμα που δέχτηκες να δώσεις
κι ήταν το χαμογέλιο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.004 επιπλέον λέξεις

Ετικέτες

, , , ,

πόσους βατράχους φίλησες
για κείνο που δεν ήρθε;
μη μελετάς ειν’ καημός
ζήσε δίχως εκείνο

Ο καθένας μας είναι αυτό που είναι
και αυτό το οποίο επιμένει να είναι
κι ο μέγας χρόνος φωτιά που μας σιγοψήνει

ευτυχώς υπάρχουν τα κείμενα
όσο τα διαβάζω τόσο ελπίζω πως τους μοιάζω

Δεν μπορούν ούτε ενδιαφέρουν να ειπωθούν
όλα όσα βλέπω και γνωρίζω
τίποτα δεν αλλάζει απ αυτό που καταφανώς είναι

Χθες το βράδυ Ω χθες το βράδυ
περιφερόμενοι πάλι επαγγελματίες φωτογράφοι
ευτυχισμένοι μαθητές και θιασάρχες
οι οιονεί γυμνασιάρχες
η διοικητική αναρχία στα χέρια
μιας ροδί αναποφάσιστης επιμελητείας
καλοί κακοί πλούσιοι και φτωχοί
σε ενός οίστρου στιγμής στενό το κεφάλι

Tου Θωμά Αβδελάμη

ΑΜΟΡΓΟΣ
Φωτό: Αμοργός Κατοικία Ξενάκη

Kι ως πισώκωλα θα παγαίνω πατώντας

Ετικέτες

, , , ,

Kι ως πισώκωλα θα παγαίνω πατώντας,
μες σε κόρνα θα τα βροντούν και σαντούρια
οι παλιάτσοί-μου — στον αέρα πηδώντας —
τα θούρια…
Γ. Σκαρίμπας

Με κατηγορείς ότι αίολα έωλος
Μας κατηγορείς ότ’ αποτύχαμε ανύποπτα
Ετυμηγορία δίκης διαρκούς γυμνός και μετέωρος
———————————————

Γιατί πρέπει όνομα να χει η κατηγόρια;
Ποιο της ανάγκης σκοτεινό τ’αίτιο

Να κάναμε μια γεωγραφία του στοχασμού;
Ως που να φτάσει μπορεί ο ποιητής
στης επιστήμης ενάντια τη γραφειοκρατία σοφή;

Αβεσαλώμ Ουλαλούμ πριν φωνήσαι τρις
στην καρδιά τα καρφιά της βαρούν

Δεν μιλά πια αλήθεια καμιά
σωπαίνει ασκείται παραμιλάει και πίνει
να μεθά πιο καλό στης θλίψης τον βαρύ οιωνό

Κι αν ποτέ χρειαστεί μιας αλήθειας
τον ήχο να πει στα σωστά
της αλήθειας το σχήμα να δείχνει ξεχνά

Αίολα έωλος απέτυχε ανύποπτα
σ’ ιστορικού προτσες δεσμό των
όσα φαν όσα πιουν
Μανιχαιστικά το ορθό

κι οι ομαδες γλεντουν στης εξουσίας
το γλυκύ γλεντοκώλη ρυθμό

Tου Θωμα Οβεδλάμη

IIII45
Photo: Andre de Dienes