Δεν υπάρχει αντίλογος

Ετικέτες

, , , ,

ἆ!, ὤ! βαβαί! παπαῖ!
Ω υπέροχον Τάκη μ’ υπέροχον !
υπέροχων ιαχές ασμάτων
το καινούργιον μας ήτο σαλόνι γεμάτον
κι οι ευμενίδες με τις φοβερές κραυγές
«Γιου! Γιου! Πούουου… παξ!»
ελα μωρέ ντάξ
δεν μας ξυπνούν
κοιμούντ’ αράθυμα την πράξη αψηφούν
μες στη μαύρη μπόρα και τ’ άδειο τους μυαλό
τα μέτρα ψηφίστηκαν πάμε τώρα για ψητό
Δεν υπάρχει αντίλογος
στης γερμανίας τη βουλή σκοτώνετ’ ο Αντίνοος

της έρευνας διττής

Ετικέτες

, , , ,

Το τελευταίο διάστημα άκουγε φωνές
φωνές σταθερές και πιο δυνατές
που σταθερά τον απομάκρυναν
αλλά και σταθερά τον οδηγούσαν
με μιαν ηχώ αρμονικής
προς την αποκλειστική σημασία της έρευνας διττής
του ηδονικού και του ωραίου
και με μια γνήσια ανάγκη αντιστοίχησης επάνω στην αλήθεια
όχι ως κατηγόρημα αλλά ως ουσία

που προϋπήρχε στην κατασκευή των εννοιών
αλλά εκείνος δεμένος καθώς ήταν στο κατάρτι
που τον καθόριζε και τον περιόριζε
επανέρχονταν συνεχώς
μια μετακίνηση ελάχιστη προς τυχαία κατεύθυνση
μια μετατόπιση χρονική
κι η εικόνα έχανε την καθαρότητα της

Τα δευτερεύοντα, στης ύπαρξης μέσα τις δίνες
μιαν ανοίκεια σημασία αποκτούσαν
υψώνονταν πεδία πλασματικά
παγίδες της κατίσχυσης του φαντασιακού
από τις διαπρύσιες ετερόκλητες χίμαιρες
τις κοντά και τις μακριά τις αθώες ύπουλες
και τις ύπουλες αθώες

Η έρευνα η έρευνα η διττή έρευνα επαναλάμβανε
κι η ζωή που αλλιώτικα χρωματίζονταν στην επικράτειά της

του Θωμά Οβεδλάμη

betweenDogandWolf8_2005_4fca1b1f89eb5

Chrystel Lebas Between Dog and Wolf – Untitled 8 – 2005 / Via ΈΛΕΥΣΙΣ – ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

Ετικέτες

, , ,

«Φύσει ορέγεσθαι του ορέγεσθαι»
Θ.Ο

Ατέλειωτες είναι του νου και της ψυχής αντάμα
οι μάχες όπου μαρτυρούν και που βαστούν στο σκάμμα

Η διανοητική περίσπαση της δημοσιογραφίας
η λύσσα της αστικής δεξιάς για εξουσία
η όρεξη της προβολής
και η λανθάνουσα διαστροφή της όρεξης για το ορθό
οι σοφές μαριονέτες του Ορθού κι ο μακρύς κοπετός

Ω! συφερτέ που μο φαγες τη γνώση που χα μόνη

απ την άλλη ένας οργισμένος διανοητικός μονισμός
μιας τυφλής οργισμένης αθωότητας της πρωτοπορίας
αποστερεί την ηδονή
αλίμονο αποστερεί και την ελευθερία

του Θωμά Οβεδλάμη

prosfyges

θλιβερά μολογώ

Ετικέτες

, , ,

«Διατελώ αεί υπό θλιμμένου
αιρετικού κονφορμισμού»

-Θωμάς Oβεδλάμης-

πάει να πει θλιβερά μολογώ
τα μαντάτα
κι ας λάθρα κοιτώ τους
τυχαίους ηδονικούς φλογώδεις γλουτούς μοιραίους
και ορχιδέες πάνσεπτες ως μηποτ’ αγγιγμένες

Κάηκαν στην περιφέρεια τα δέντρα
κάηκε κι ο δρόμος κάηκαν τα σπίτια
της εσωτερικής περιφέρειας
κάηκαν κι οι κήποι οι δημοτικοί
κάηκαν και τ’ αφιερώματα
κάηκαν οι αυλές των σπιτιών
δυο γειτονιές πριν απ’ το μεγάλο κέντρο
κάηκαν τα περιβόλια των φτωχών
και λίγωσ’ ο αφηγητής και σταματά να κρένει
μείνανε μοναχά πύργοι σωρό επαν’ στο κορφοβούνι
παράνομοι κι εκλεκτικοί σαν τις χρυσές τις γούρνες
μαραγκιασμένοι απ του λαού το δίκιο πληγωμένο

κάηκε σύγκορμη η γή και ο Παν ψυχοραγάει
κι εγω ακόμη κάθουμαι και μολογάω πίστη

empirikos

διατάξεις των νόμων της γραφής

Ετικέτες

, ,

Σημασία δεν έχει αν ένα γραπτό τηρεί
τις διατάξεις των νόμων της γραφής
ούτε αν εμπίπτει σε μια γνωστή ταξινόμηση
ούτε αν τα μορφολογικά του χαρακτηριστικά
μας επιτρέπουν να πούμε ή να μην πούμε γι αυτό
αυτά είναι όλα εκεί για την σχολαστική της τέχνης διάσταση
σημασία έχει μόνον αν τα λάβαρα σηκώνει της διάνοιας
κι αν του συναισθήματος κινεί τη ροή

Αν μόνον Αν για τη σκέψη μόνον
εξασφαλίζονταν για όλους μια καλή κατοικία
ένα σπίτι να φυλάει τα όνειρα
κι οι δήμοι κείνα τα σερνάμενα κάτεργα
των δημοτικών τελών της ΔΕΗ
επένδυαν συστηματικά στις τέχνες
μικρές βιβλιοθήκες ανάγνωσης μουσικής
ζωγραφικής ποίησης λογοτεχνίας θεάτρου
για όλους τους δημότες
και σε ένα δύο καλά γηπεδάκια
θα χαμε αίφνης μικρές εγκιβωτισμένες
ουτοπίες στο μεγάλο γκρίζο χειμώνα
του καπιταλισμού τον χειμώνα βαρύ
Κι αν λέω αν οι Αριστεροί της Δημοκρατίας
ανοίγαν ένα διάλογο που είναι διαρκώς κλειστός
με τη συστηματική επιδίωξη σε κάθε γειτονιά
της δημοκρατίας των πολιτων
να καταλάβουμε αδελφέ τι μας συνέβη
και τι μας συμβαίνει ερήμην μας
λέω αν

έχει η Ελλάδα ευτυχώς μεγάλο καλοκαίρι
κι είν’ ετσι έξω καλύτερ’ απο μέσα
ειναι μια παρηγοριά για των συστημάτων τη σκληρότητα
η σκέψη πως ο τόπος είναι συμπονετικός