Μεταποίηση

Δεν είναι παιχνίδι αναγνώρισης η ποίηση
είναι βαθιά ψυχαναλυτική διαδικασία
έργο διάνοιας κι ονείρου
κι έργο που θα μένει
για την ψυχή της κοινότητας
ό,τι κι αν είναι αυτή, επιστήμη ή μύθος


Γνωρίζω από τα γραπτά του,
τουλάχιστον έναν, καθιερωμένο ποιητή,
που η ποίηση του ειναι γεμάτη ιδεαλιστικές μεγαλοστομίες,
που λένε διαρκώς τα πιο γοητευτικά ψέματα,
για να χρυσώσουν το χάπι της αβάσταχτης ματαιότητας.
Αυτός μου φαίνεται είναι ένας ακριβής κανόνας.

Για να κατανοήσουμε τον λόγο της Ποίησης

Για να κατανοήσουμε τον λόγο της Ποίησης
πρέπει να κατανοήσουμε τη σχέση μας μ’ εκείνην
Αν δεν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό
εάν δεν νιώθουμε ακαταμάχητο έρωτα
μπορούμε πάντα να διαφύγουμε
στη Λογοτεχνία ή στο κρυφτό

ή για να το πω αλλιώς η Ποίηση είναι ένα ταξίδι
σε ένα μυστικό και μαγεμένο δάσος
όπου η ηχώ της ζωής του δάσους
ήχων που φαίνονται ακατάληπτοι
μαγεύει αυτούς που στέκονται
στην μεγάλη πεδιάδα έξω στον κόσμο

Ψάχνω

Ψάχνω να βρω μια ισορροπία ανάμεσα στην ύπαρξη που με κατακλύζει με όλη την αναγκαιότητα της και την τέχνη που λυγιέται σαν το χρυσό μονοπάτι του ήλιου επάνω στο σώμα της αδάμαστης θάλασσας.

Και αυτη η ισορροπία είναι το τραγούδι μου που κατοικείται απο την θέρμη και την παράκρουση της αλήθειας, και για τούτο θέλει είναι καθάριο και λαγαρό χωρίς οργάντζες για να μιλήσει στην απροετοίμαστη ψυχή στις αλάνες του χρόνου.

Εις Εαυτόν

Εις Εαυτόν
Πάντα θυμήσου οτι οι εκόντες κακοί είναι λίγοι,
Mα την αλήθεια που δεν μαρτυράται ποτέ!

Θυμήσου να είσαι συμπονετικός στην αυταπάτη να είσαι ανεκτικός στην διάσταση του λάθους,

Θυμήσου οτι όταν λερώνεις το νου και τη γλώσσα με τη βία των χαρακτηρισμών είναι η δική σου γλώσσα ο δικός σου νους

Θυμήσου να βγαίνεις έξω τ’ απογεύματα στη χάση του δειλινού
και να σηκώνεις την μύτη στον αγέρα μα όχι στους ανθρώπους για να γευτείς όλη την ύπαρξη που σε περιβάλλει.

Τίμησε το δέρας της ύπαρξης γιατί δεν ξέρεις απ’ την άλλη τι σου φυλάει η συνείδηση και η μνήμη του κυττάρου στον θάνατο.

Κουράστηκα

Δεν μπορείς να πας μακρύτερα από το εννοιολογικό πλαίσιο του αναγνώστη σου.
Ο ποιητής απευθύνεται σε μια πρωθύστερη εικασία, στον αναγνώστη του μέλλοντος.
Καλό είναι να παραμένεις ταπεινός και να αρκείσαι σε αυτό που κατανοείς εσύ ως αναγνώστης.
Τα λέμε στο μέλλον
Αρκετά με τους ταγούς και τους ισόβιους διαχειριστές της πολυκατοικίας της λογοτεχνίας, που θέλουν να επιβάλλουν την αισθητική τους σε όλο τον κόσμο, αρκετά με το υψωμένο της αυθεντίας δάχτυλο, κουράστήκα -με.