5/12 Η στιγμή μιας μεταμόρφωσης (και σήμερα ο Στρατής Φάβρος θα περπατήσει)

ΠΟΛΥ ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΑΚΗ

5/12 Η στιγμή μιας μεταμόρφωσης (και σήμερα ο Στρατής Φάβρος θα περπατήσει)

Έχω την αίσθηση ότι ο χρόνος έχει συρρικνωθεί. Οι Πέμπτες έρχονται απανωτά, η μια μετά την άλλη πριν προλάβω να συνέλθω. Η θεραπεία με σφυροκοπά στο αμόνι με δύναμη έχει ένα σχέδιο, ένα σχήμα, να μου δώσει, μια μεταμόρφωση που πρέπει να επέλθει. Έλασμα, δοχείο, χρυσαλλίδα μεταλλική σε υπερπυράκτωση γίνομαι και με το νου ανοίγω το χάρτη και βαδιζω. Ξέρω ότι κάπου περπατά ο Στρατής, ακούω ψιθύρους, τι ζάλη είναι αυτή, προσπαθώ να υφάνω ένα ποίημα με επικλήσεις.

Αχ ποίημα έλα να με βρεις

έλα

φτερούγισε κοντά μου

κάθισε στο χέρι μου

σαν το σπουργίτι στο άγαλμα του Αγίου Φραγκίσκου στη Ρόδο

που κάποτε φωτογράφισα τόσο καλά

που είδα την έκφραση στο βλέμμα του πουλιού

όπως κοιτούσε τον Άγιο

κατάματα

έτοιμο να μιλήσει

Μίλησέ μου στη γλώσσα σου

να σε ακούσω λίγο

και ας μην καταλάβω τις λέξεις τις τρισδιάστατες των στίχων

ας μην τις γράψω ποτέ

σαν αρχαία Ελληνικά θα είναι

σαν σε όνειρο

σαν τη γλώσσα των πουλιών που άκουγε η Βιρτζίνια Γουλφ στο παράθυρο

όταν το άνοιγε με προσμονή το πρωί

κι όπως βυθίζομαι σε μια γλυκειά ζάλη

δεν θα φοβάμαι

θα νιώθω ένα ένα τα πούπουλα στο δέρμα μου να ανατριχιάζουν

με δέος – τη στιγμή μιας μεταμόρφωσης

χωρίς φτερά από εδώ και πέρα.

Πόλυ Χατζ.

14/1/2021

κι εσύ Στρατή μου θα πεις

«Ξέρω γιατί ανθίζουν τα πουλιά

στα τηλεγραφόξυλα

με λόγια αλαφρά

σαν πέταλα

της αλαλίας ιδεογράμματα»

#angelos_kalos

#stratis_dodekafores

ttps://www.facebook.com/poly.hatjimanolaki/posts/10218224274533818

Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς ΠΩΝΤΗΝ

Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς

ΠΩΝΤΗΝ

 

Με τους ανόητους αγανακτισμένος,

τη σκοτεινή κακία του χωμένου μες το μαγαζάκι του γέρο- Πωντήν*,

σκουντούφλαγα ανάμεσα στις βατουλιές και τα κοτρώνια σαν τυφλός,

κάτω απ’ το πρωινό το φως`

Ώσπου, ένα τουρλί στο φωτεινό αέρα λάλησε

κι ένα άλλο αποκρίθη` και εξ αιτίας τους μια σκέψη μου ήρθε ξαφνική,

Πως στο μοναχικό το ύψωμα, εκεί που όλα απλώνονται στο μάτι του Θεού,

όταν η σύγχυση του απόηχου του δικού μας θα έχει ξεχαστεί, δεν γίνεται

να βρίσκεται ούτε μια ψυχή, που να της λείπει η γλυκιά κρυστάλινη κραυγή.

*Πωντήν , παρατσούκλι για το ιρλανδέρικο όνομα Πάτρικ

Μτφρ. Μαριάννα Παπουτσοπούλου

 

 

 

https://allpoetry.com/Paudeen?fbclid=IwAR1qNRjgApTrFrcwnXaxce8iKQAORP-Ko9dv8XmUXx1j_GCFC8HTl-TyXJk

 

 

INDIGNANT at the fumbling wits, the obscure spite
Of our old paudeen in his shop, I stumbled blind
Among the stones and thorn-trees, under morning light;
Until a curlew cried and in the luminous wind
A curlew answered; and suddenly thereupon I thought
That on the lonely height where all are in God’s eye,
There cannot be, confusion of our sound forgot,
A single soul that lacks a sweet crystalline cry.
Paudeen and Biddy are seen as a derogatory and demeaning names for Irish Catholics who in the 1880s and 1890s might have been called «the children of the Gael». Paudeen’s actially meaning is little Padraig or Patrick and comes from the Larin Patrician or nobleman.
JS © by owner. provided at no charge for educational purposes

——————-

 

Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς ΠΩΝΤΗΝ

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ με τις αδέξιες ξυπνάδες , τη σκοτεινή χολή
Του γέρο- Πωντήν μας μέσ’ στο μαγαζί του, παραπατούσα στα τυφλά
Στα κοτρώνια ανάμεσα τ’ αγκαθερά τα δέντρα, κάτω απ’ το πρωινό το φώς
Ώσπου, μια τουρλίδα έκρωξε και μεσ’ στον φωτεινόν αγέρα
Μιαν άλλη αποκρίθη • και ξαφνικά κείθε μια σκέψη μού γεννήθη ,
Πως κει στη μοναξιάς το ύψωμα, κει που όλα στο μάτι είναι του Θεού,
κεί δε θα μπορεί, του ήχου μας η σύγχυση σαν κείται ξεχασμένη,
ούτε ψυχή να βρίσκεται, που να της λείπεται γλυκιά καθάρια μια κραυγή.

Μεταφραστική Παραλλαγή

Στρατής Φάβρος

 

—–

 

Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς
ΠΩΝΤΗΝ
ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ με τις αδέξιες ξυπνάδες , τη σκοτεινή χολή
Στου γέρο- Πωντήν μας μέσ’ στο μαγαζί , παραπατούσα στα τυφλά
Στα κοτρώνια ανάμεσα τ’ αγκαθερά τα δέντρα, κάτω απ’ το πρωινό το φώς
Ώσπου, μια τουρλίδα έκρωξε και μεσ’ στον φωτεινόν αγέρα
Μιαν άλλη αποκρίθη • και ξάφνου κείθε μια σκέψη μού γεννήθη ,
Πως κει στη μοναξιάς το ύψωμα, κει που όλα στο μάτι είναι του Θεού,
κεί δε θα μπορεί, του ήχου μας η σύγχυση σαν κείται ξεχασμένη,
ούτε ψυχή να βρίσκεται, που να της λείπεται γλυκιά καθάρια μια κραυγή.

(2η) Μεταφραστική Παραλλαγή Στρατής Φάβρος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΑΡΣΕΛ ΠΡΟΥΣΤ σχετικά με τον Μπωντλαιρ – μετάφραση Μαριάννα Παπουτσοπούλου

« Μή εἶναι βασιλικήν ἀτραπόν ἐπί γεωμετρίαν.»

Λέγεται ότι είπε ο Ευκλείδης στον Πτολεμαίο Α’, και πως να διαφωνήσει κανείς με τον Ευκλείδη. Μήπως όμως μπορεί να υπάρξει βασιλική οδός στην ανάγνωση για τον αναγνώστη Γεωμέτρη;
Οι ορειβάτες στο Θιβέτ προσλαμβάνουν ντόπιους οδηγούς για να τους οδηγήσουν σε ασφαλή μονοπάτια. Θα μπορούσα ενδεχομένως να οδηγηθώ και σε άλλες παρόμοιες όμορφες υπερβολές όπως ότι τα μαντεία είχαν τις Σίβυλλες κ.ο.κ, οδηγημένος από την ευδαιμονική διάθεση στην γαλήνη της οποίας με έφερε απαλά η ηχώ της συνεχιζόμενης πρωινής μου ανάγνωσης στο μετρό, της επιστολής του Μ. Προύστ προς τον Ζακ Ριβιέρ όπως μεταφράστηκε από την άοκνη οδηγό στα μονοπάτια της γαλλικής ποίησης Μαριάννα Παπουτσοπούλου.
Η μεταφράστρια ανακάλεσε ωραία με τη μετάφραση της την λεπταίσθητη Σίβυλλα της πένας του Προυστ
– στην προσεγμένη έκδοση των εκδόσεων κουκούτσι πράγμα που εκτός των άλλων μαρτυράται από την έλλειψη τυπογραφικών, πλήν ενός μικρού που ανακάλυψα στο αυτί του οπισθόφυλλου όπου ένα «γεννήθηκε» έχει γίνει «γεννήθηκλε» –
Η ανάγνωση μου σημειώνει τα εξής:
Η σκέψη για τη βασιλική οδό στοιχειοθετείται από το γεγονός της μετάφρασης ενός κειμένου που μας οδηγεί στην ειδική άποψη του Μ. Προυστ στην γαλλική ποίηση όπου ο τελευταίος ανθολογεί θαυμάσιους στίχους του Κ. Μπωντλαίρ του Β. Ουγκό αλλά και άλλων μεγάλων Γάλλων ποιητών του 19ου, ποιος άραγε θυμάται τον «ευγενή Συλύ Πριντόμ», πρώτο Νόμπελ λογοτεχνίας,
εισάγοντας μέσα από την προσεκτική δίγλωσση μετάφραση των στίχων με την οποία μπορεί κανείς να διαφωνήσει, επειδή ακριβώς του δίνεται η ευκαιρία, σε μια οιονεί βασιλική οδό τον Γεωμέτρη αναγνώστη που έχοντας περάσει την γέφυρα, Pons Asinorum, σαν θα λέγαμε της εύκολης γνώσης,γεύεται τους πολυσχιδείς καρπούς της έξοχης μεταφραστικής επιμέλειας της οδηγού.
Η εργασία σταλάζει ως ένα θαυμάσιο θεωρητικό απόσταγμα της σκέψης του Μ. Προυστ.

Μια ευτυχής ματιά

uuuuu