μουντά πρωινά του χειμώνα

α\

Τελευταία νοσταλγώ τα μουντά πρωινά του χειμώνα
σε μια εστία καίει φωτιά
δεν χρωστάω, δεν έχω να πάω για δουλειά,
στο τζάκι ψήνεται κάτι αλμυρό που έχει την ανάμνηση του γλυκού η παρέα συνάζεται, και το κρασί κοιμάται για λίγο στην κανάτα πριν χυθεί για να αλλάξει τα γεγονότα

_____________________________________________________________

β\

Ο καθένας μας θεωρεί τον εαυτό του πολύ σοβαρό μεσ’ την κρυστάλλινη του γελοιότητα
Πότε θα βρω κείνη την αγιότητα που ξέρει να σέβεται την γελοιότητα
κι αν είμαι βλάκας θα σας πω ευχαριστώ που γλύτωσα απ’ το να είμ’ κακός
εκών κακός είναι ο έξυπνος και πονηρός που θάρρησε το μάτι του θεού πως ξέφυγε
Είμαι ερωτευμένος με τη Λι προτιμώ να μην τ’ομολογήσω
για να χω να παίρνω ηδονή, τι ωφελεί ο ερωτάς μου
στην άρνησή της να χαθεί
Ολοένα γράφουμε τα ίδια πράματα, ανακαλούμε τραύματα,
κλάματα παιδικά και ράμματα για της ψυχής τα θάματα
Λέω να βάλω τελεία μετά το μετανιώνω, κάτι θα αλλάξει στα χρόνια που θα ρθουν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s