Ο φόβος

Έχω το φόβο πως κάποια στιγμή δεν σου φτάνει όλη η δύναμη του κόσμου εκείνη τη στιγμή πρέπει να χεις βαθιά συλλογιστεί για την αλήθεια, να το χεις κάμει βίωμα και δέρμα.Η αλήθεια χάνεται ή δεν χάνεται με το θάνατο;

Ξεκινώ παράλληλα να σκέφτομαι και για εντελώς άλλους λόγους, τι είναι πολιτισμός, μπορεί αλήθεια να μου πει κάποιος, με λίγες μετρημένες κουβέντες τι είναι αυτό το περίβλεπτο πρόσχημα, ποιος είναι κείνος ο βαθύτερος αιτιακός της ύπαρξης του λόγος; Σκέφτουμαι πως εκείνος θα μας πει ξανά τi λογιό πολιτισμό εθέλουμε.

Και αυτό με οδηγεί επίσης να σκεφτώ ποια είναι σήμερα εκτός απ΄την αδράνεια, η πυρηνική, η βαθιά για το σχηματισμό της κοινωνίας αιτία. Και επίσης αν αυτή η βαθύτερη συνθήκη επιτρέπει ας πούμε, το φαινόμενο της φτώχειας των αστέγων, της τεράστιας ανώφελης κοινωνικής ανισότητας.

Μήπως έχουμε χάσει μέσα σε όλο τον επιστημονικό μας οίστρο, την ικανότητα εξέτασης αν πληρούνται οι βασικές αρχές του άτυπου κοινωνικού συμβολαίου στη βάση κάθε κοινωνίας και πλέουμε ανερμάτιστα όπου μας επιτρέπει το «υπερδικαίωμα διαχείρισης»;

Δεν βλέπεις καθαρά την αλήθεια ποτέ, πάντα υπάρχει το προσωπικό φίλτρο της βόλεψης, μιαν ανάγκη σου, η χοντρή κοιλιά, μια ασυνάρτητη ηδονή.

Δεν την βλέπεις ποτέ παρά μόνον κρεμασμένος από το τέλμα ενός αδιεξόδου.

Τι να την κάνεις τέτοια αλήθεια που σε κεντρίζει πάντα με τον πόνο των λαθών κι όλη την κακοήθεια της ύπαρξης;

– Για τους φίλους μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s