Για μια γλώσσα αγκυλωμένη 

Μια σιχαμάρα μέσα μου θεριεύει
Για την ρητορική την καθεστωτική
Για μια γλώσσα αγκυλωμένη
Και για τις πτυχές τις τετρακόσιες
Της τιμημένης φουστανέλας
«όταν οι έλληνες ομονοούν» sic
Και σίχαμα ξερνούν
Όλα ωραία και γλαφυρά
Στο γαλανό της αττικής τον ουρανό
Τα αεροπλάνα και τα απάτσι περνούν
Αμερικανικά σύμβολα τιμής εθνικής
Να μην σας πω τι μου ζητούν
Γιατί ηλίθιος κοιμόμουν εσμός
Το ένδοξον και αρχαίον των ελλήνων κλέος
Σαν οι προεστοί να ταν ποτέ το ίδιο
Με τους πληβείους έθνος, Σκασμός !
Πριγκίπων και τοκογλύφων λακέδες ως
Να να μη γίνεται τριγύρω χαμός
Ως να μην παίρνουν σπίτια και ζωή
Κι ο γέρος απ τα Γιάννενα κοτζάμπασης
Που το κονάκι του ξύλα έχει για φωτιά
«Χρόνια Πολλά»……
Αχ Τζιβαέρι μου

25/03/2014
Αναμνηστική ανάρτηση για μια εποχή βιωματικών αυταπατών

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s