Δεν αλλάζει ο Κόσμος Διαβάτη

Κάποιες στιγμές γολγοθάδες
πέφτω και τσακίζομαι
απ’ της απελπισίας όρη
και συνεχίζω μόνο για την Ελευθερία
ισως είναι πρόσχημα
για την αδυναμία, του μπαμπά της
το λευκό βουβό κλειστό κλουβί
κι η γραφή μετ’ από λίγο αμαρτία
μ’ακούς Ω δεν μ’ακούς Κυρία !
κλεισμένη στην στριγκιά φαιά σου
φυλακή πού χτισες για την κατηγορία
Δεν αλλάζει ο Κόσμος Διαβάτη
Δεν μαθαίνω αδελφέ μου απ’ τα λάθη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s