η λευτεριά δεν υπάρχει

Προσπαθώ μια τάξη στο μυαλό μου να βάλω
την αγωνία την μέγαιρα για το μέλλον να βγάλω
το μέλλον αλίμονο που ποτέ δεν υπάρχει
αλλά ο μεγαλύτερος είναι δυνάστης, που χάσκει

όλη η ύπαρξη λέει μου, ζήσε ω ζήσε
τώρα που το θέρος λικνίζεται, ωραία τελειώνει
κι η ακτή είν’ υπέροχη και θαυμάσια μόνη
γυμνό στη κρυφή αγκαλιά της, κορμί μου που λιώνει

μα να ξεσηκώνεται το γύρω που στέκει
στο μυαλό ξεκινάει σκοτεινό το χορό του
ο πατέρας βιοψίας τα ρήματα στωικά περιμένει
στις 13 ραντεβού ποιος ξέρει τι και που βγαίνει

κι αν τα πράγματα δεν πάνε καλά;
κι έχεις δουλειά και δεν έχεις;
μουρμουράει ένα μέλλον σιγά
ένα μέλλον που στέκεται και κοιτάει θολά

Και να το μέλλον σου, ύπουλος φόβος, νά τον θεριεύει
τη συνείδηση βίαια σκοτεινά να δεσμεύει
δόση αλυσίδα κάθε 30 στεγαστικού, μια θηλιά
που σε πνίγει, κι οικτρά τιθασεύει, θηλιά

Αποφάσεις που πήραμε και που πράξεις τις κάναμε
αλυσίδες που δέσαμε στου θεσμού την ανάγκη
μέλλον είναι μαζί σαν το φτιάξαμε, μα νά δυναστεύει
μέλλον που φτιάξανε μα για μας ορμηνεύει

και η άποψη πάντοτε μια γελοία απάτη
μια ρουτίνα που χτίστηκε στον μεγάλο δυνάστη

τράβα κλάψε και λύγισε εαυτέ μου ανόητε
τη λευτεριά που εχάθη
τράβα κλάψε και λύγισε εαυτέ μου αλίμονε
η λευτεριά δεν υπάρχει

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s