Ετικέτες

, , ,

Η άμωμος διαστροφή του Εμπειρίκου δεν συνιστά παραδειγματικό τόπο νόσου αλλά ελευθεριακού συνειρμού στην προγραμματική ανάπτυξη της έκτασης του υπερρεαλισμού.
Οι διαφωνίες μου γλωσσικές και αισθητικές μείζονες ως προς την δαιδαλώδη παραδειγματικότητα του εγχειρήματος δεν με εμποδίζουν να ανατέμνω το υπό του συγγραφέα σκοπούμενο εις ένα διανοητικό ρεμβασμό.

«Μόλις σταμάτησε το κύλισμά μου, στάθηκα στα πόδια μου. Όρθιος στην άμμο, έβλεπα τον αυγερινό να σβύνη, όπως περίπου σβύνουν τα μάτια μιας ηδονιζομένης γυναικός, και να υποθρώσκει, βαθμηδόν, στον ουρανό η μέρα. Δεξιά μου, η Χώρα εκοιμάτο ακόμη. Αριστερά, ο δρόμος προς τις Στενιές, το μεγαλύτερο ναυτικό χωριό της νήσου, ήτο έρημος. Θυμάμαι ότι μύριζαν πάρα πολύ οι λεμονιές. Πάρα πολύ και ανεκλαλήτως ωραία. Θυμάμαι πως την ίδια ώρα, έκαμα μια απ΄ αυτές τις σκέψεις, που κάνουν συχνά οι άνδρες, αλλά που πάντοτε σχεδόν τις αποκρύπτουν. Τι ωραία, συλλογιζόμουν, που θα ήτο, αν τύχαινε να περάσει μια τρυφερά παιδίσκη απ΄ εκεί, ή μια τραγανή νεάνις, και να τις έπιανα, είτε το ήθελαν ή όχι, να τις διακόρευα στην αμμουδιά, υπό το φως της Αφροδίτης, ή, σ΄ έναν μπαξέ, κοντά στον δρόμο, έτσι, με το «άστε ντούα ου», διαρρηγνύων τους υμένας των και εισδύων μέσα των βαθειά, σε αψόγους και πλήρεις βιασμούς, ενώ στους φράχτες θα λαλούσαν οι κοκόροι, και στις συκιές θα έχυναν το γάλα των τα σύκα…»

http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/empeirikos_mantalenia.html

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=elliniko-fantastiko-diigima-6tomoi

1919063_10204121116428735_3337169073218017496_n

Advertisements