«γλυκιά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα»

λίγα καταλαβαίνουμε
λίγοιν καταλαβαίνουν μας

ήπια ηδονή στο δρόμο μας
κι αέρας στα πανιά μας

κι είναι η λήθη γιατρικό
κι ο κόσμος ζήτημ’ απαράλλαχτο

«γλυκιά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα»

δεν έχει τιποτ’ απ’ αυτό
του τώρα τ’αλωνάκι

in Maillol’s atelier, 1932 by Brassaï

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s