Ετικέτες

, , ,

Σε ένα ποταμό γεγονότων μια σταγόνα ελεύθερης βούλησης.
Και αρκεί αυτό για να καθυποτάξει το φόβο για το μέγα Θάνατο;

Yπήρξαν φυσικά ο Λεωνίδας, ο Μιλτιάδης, ο Μακρυγιάννης, ο Κολοκοτρώνης, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (άσχετα αν ήταν Δεσπότης). Μιλώ γι αυτό που αισθάνομαι ως δική μου έγνοια.

Όπως άλλωστε ο Μπελογιάννης και πόσοι άλλοι φαινομενικά αφανείς, που οι ιστορίες τους σκεπασμένες από την αδυσώπητη φθορά της προόδου όπως την λέει ο Μπένγιαμιν, γίνονται τελικά ισχυρά ρεύματα στην ροή του ποταμού.

Και βέβαια υπήρξε ο Όμηρος ο Ηράκλειτος οι Προσωκρατικοί ο Σωκράτης, ο Θουκυδίδης, ο Επίκουρος, ο Ευκλείδης, Οι Λατίνοι, οι ποιητές όλων των εποχών από τον Όμηρο στον Dante και τον Σαίξπηρ Η αναγέννηση Καρτέσιοι Σπινόζες Λάϊμπνιτζ Νεύτωνες , πάλι οι Ποιητές Κήτς Σέλλευ Μπάιρον Φώσκολο,Σολωμός , όλος ο ανυπέρβλητος 19ος και ο φανταστικός 20ος, πως να καταγράψουμε άραγε τα γεγονότα που ωριμάζουν στις σελίδες τους που προοικονομούν την ελεύθερη βούληση αλλά και την αιτιοκρατία. Πως να ονομάσουμε τις σελίδες τους ως γεγονότα.

Και τέλος υπάρχουν και αυτοί που λέει ο Κοτζιάς στην αντιποίηση αρχής :

«Σ’ έναν Τριακονταετή Πόλεμο πολλοί είναι εκείνοι που εκούσια ή ακούσια θυσιάζονται. Υπάρχουν όμως και κάποιοι δεξιοτέχνες της επιβίωσης που μεθοδικά και αδίσταχτα αξιοποιώντας τα όσα προσόντα τους χάρισε η φύση επιδιώκουν ένα και μοναδικό σκοπό: να διολισθήσουν μέσα από τη κοινή δοκιμασία αλώβητοι.»

Από τέτοια γεγονότα είναι συναθροισμένος ο Ποταμός, έτσι που δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε για το αν ως πρόσωπα, είμαστε άθυρμα ή παίκτες, γιατί η τελεολογία των γεγονότων είναι αναπότρεπτη.

Αλλά να αποφασίσουμε για την ηθική μας στάση επάνω σ’αυτή τη απειροελάχιστη σταγόνα που πλέουμε στο Παν του κόσμου. Να οικονομήσουμε στο τίποτε την έκβαση του Παντός

12967453_10154151986890337_5395542187847815094_o.jpg

Advertisements