Ετικέτες

, ,

Έχω την τάση να βγάζω αυθαίρετα συμπεράσματα
η δημοκρατική μας ελευθερία λατρεύει την μύηση
ο κύκλος είναι κλειστό σχήμα
έπρεπε να το περιμένω ότι θα λαχταρούσε την μύηση
ότι θα δίνονταν ξιπασμένα σε κονκλάβια

Να σε πιάσουν στα πράσα στο γλυκασμό του οργασμού
και συ να φωνάζεις και να φωνάζεις είναι Αλήθεια
κοιτάξτε με γυμνή αυτή είναι η Ελένη που προαιώνια λαχταράτε

οι φίλοι δεν ζητούν χάρες ζητούν τα πάντα προσφέρουν την αγάπη

Είμαι γελοίος είσαι γελοίος είναι γελοίος είμαστε γελοίοι
είστε γελοίοι είναι γελοίοι η μύηση στο αυτονόητο

Ευτυχώς υπάρχει η αγάπη όπως έλεγα
Πήρα δύο αναλγητικά
το κοντινότερο στην αγάπη είναι τα αναλγητικά

Μας σώζει που όπως είπες δεν ανήκεις πουθενά

——–

Δουλεύω άλλοτε σεμνά άλλοτε υπερφίαλα
στο να ασπαστώ τη σαγήνη της φθοράς
να αναγνωρίσω την ιερότητα της να αποδεχτώ μέσω μιας θεολογίας του ελάχιστου την πιθανότητα της ύπαρξης του νόμου της αντίφασης
αυτήν τη σύμπλευση κατάφασης και απόφασης
το ιερό μυστήριο του ταπεινού το ηδονικό στο απλό
το μέτρο του, το συχνό είναι σπάνιο
υπάρχει ένας μαγευτικός κανόνας
του οποίου το ρυθμό έχουμε απολέσει

———-

Είναι γνωστό ότι επιχειρούμε στο σκοτάδι
και ότι αν πηγαίνουμε μπροστά είναι από τύχη κι από σύμπτωση
έχουμε βέβαια μια εικόνα μέσα στον καιρό
γιατί παρά το φαινομενικά άπορο η αφή βλέπει
και το σκοτάδι έχει άστρα

έτσι παρότι πολλές φορές κάνουμε τεράστιους κύκλους
στη σκοτεινιά τη ξηρασία και το κοκκινόχωμα
ξαφνικά ανάβει το φως ενός δειλινού με χρώματα
άπειρα σε ομορφιά στην χώρα του βαθέος πορτοκαλί και του μωβ

και ατενίζουμε ιδρωμένοι σε ένα μικρό λόφο
που απαλό αγέρι μας κρυώνει ευχάριστα
ένα μακρινό μυρωμένο στίβο που ήταν κάποτε
το σήμερα το αύριο και το χθες, το πάντα.

——————-

Είμαι φλύαρος σήμερα και δίχως υπομονή
έχω την τάση να καθυποτάξω τα φαινόμενα
με αποφθεγματικές διατυπώσεις
ήχουν μέσα μου προφητικές φωνές

έχω το παραλήρημα της γνώσης και της οργής
έχω την ακίνητη πίστη ότι οι στίχοι
οδηγούν στην αποκάλυψη των ζητημάτων
που μασκαρεύει η ροή του χρόνου
και η μαγεία της βαρύτητας

έχω την ακοίμητη δόξα την ιερή σκολόπενδρα
την ανίκητη γητειά των λέξεων
με το κονδύλι και ανείπωτο νταλγκά
τις απειραριθμές θ’ αποκαλύψω
πτυχώσεις του υλικού σύμπαντος
και του συναισθηματικού απείρου

Και ξαφνικά μια παγερή σιγή πλάκωσε
τη συνείδηση μου όταν η αδίστακτη
του Σόιμπλε μορφή ήρθε στη θύμηση μου

τι να λέμε
ότι και να λέμε οι Δεξιοί κυβερνούν
την Ευρώπη αδίστακτα
και η φλυαρία μου είναι τόσο γελοία
όσο τα σκουπίδια στις παράνομες χωματερές
Τα δικά τους παιδιά την Ευρώπη θα κυβερνούν

Παραδίνομαι σε μια θλίψη κυριαρχική
κουτάβι που τη μάνα του ψάχνει να βρει

Στρατής Φάβρος
2016

 

 

10603272_10152768251042348_7040701443679928106_n

Advertisements