Της γλώσσας της τέλειας

 Της γλώσσας της τέλειας του κόσμου η εικόνα
της αίσθησης συμπλήρωμα θεωρία και νόρμα
κι η έκφραση μια τρελή επιπόλαιη πεταλούδα
που πέταξε, νέμεσις κι ελπίδα φρούδα

Τέχνη θεών εικόνισμα
Βία φόρεμα ορμέμφυτο, απαρέμφατο άνυσμα
Πόλεμε ανθρώπων νόμισμα
στης ιστορίας το ανόσιο πλάγιασμα

Ένα ποτήρι πικρής εποχής λάβδανο
κακιά γυναίκα βράδυ Σάββατο
μόνη ελπίδα μιας αθώας αγάπης το χάδι
Μια μικρή δόση τρέλας ένα κορίτσι, κάποιο βράδυ

Στιγμή της μοίρας της αδιάφορης κόρη, της τύχης νόθο
προσκύνημα στης αμαρτίας το τόκο
Σαν τρεχαντήρι στα δίχτυα βαστώ, μιας ημέρας το μόχθο
Της λογικής τον αχό και της νύχτας τον πόθο

Του πύρινου κύκλου το κλείσιμο
Του ονείρου το ανεξήγητο λύσιμο
Της βίαιης στιγμής απευκταίο απάντημα
Της δίκαιης οργής μοιραίο το πάντρεμα

Τριγωνομέτρησα την ψυχή στων αιώνων το πέρασμα
μιαν απάντηση άρρητη στης Πυθίας το κάλεσμα
Ω ψυχή ερωτευμένη
Γεωμετρία μαγεμένη

Στρατής Φάβρος
2012- Αλλαγές 2016
Ανέκδοτη Συλλογή Αφοδίτες

Για την ηθική της κριτικής στην Ποίηση

Για την ηθική της κριτικής στην Ποίηση

Η κριτική πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να κατανοήσει το έργο, να είναι εν ολίγοις παιδαγωγική, αναλυτική
στα παραδείγματά της και συγκεκριμένη. Να μην πνίγεται σε θάλασσες, να διυλίζει τον «κώνωπα» και να καταπίνει την «κάμηλον». Η αισθητική αγωγή και η πείρα ή η απειρία του καθενός μας είναι πολύ γρήγορα προφανής στο εκπαιδευμένο μάτι.

Το επιχείρημα που κομίζω είναι αυταπόδεικτο εάν στοχαστεί κανείς ποια πιθανόν είναι η λειτουργία της ποίησης. Η ποίηση ισχυρίζομαι είναι για το υποκείμενο ηδονή και για τον ευτυχή τον heureux που λέει ο ποιητής είναι μια αγωγή ήθους, σε μια αρεταίκή αντίληψη.

Επομένως ο στόχος της κριτικής του ποιητικού έργου είναι ειδικά και γενικά να διασαφηνίσει αυτήν την λειτουργία. Η απώλεια του μέτρου και οι φιλολογικοί ακροβατισμοί με την προβολή αφηρημένων σχημάτων καθώς και η επίκληση λογοτεχνικών ιδεολογιών είναι τα εργαλεία αρχάριων νοτάριων και μόνο θυμηδία προκαλούν στον έμπειρο αναγνώστη της ποίησης δίχως να προσθέτουν ή να αφαιρούν στην λειτουργία της τι σημαντικό.

Γι αυτό το λόγο πρέπει η κριτική να επιχειρείται από ποιητές αναγνώστες, όχι σε μια διάθεση εστετισμού αλλά ούτε φυσικά σε πνεύμα αντιδημοκρατικών αποκλεισμών. Ως μεταποιητική πράξη πρέπει να ανήκει σε εκείνους που έχουν διασχίσει το δρόμο της αγωγής που ισχυρίστηκα, στην αντίθετη περίπτωση δεν είναι παρά ασκήσεις λόγου, μια προσπάθεια ούτως ειπείν να κρατήσουμε μερικά μπαλάκια στον αέρα ως ασκούμενοι μάγοι.

 

Ποια είναι η κατάσταση ελευθερίας;

Ποια είναι η κατάσταση ελευθερίας;

Ρωτώ γιατί νόημα δεν έχει μια απόφαση
Αλλά η διερεύνηση της

Δείξτε μου μια αμετακίνητη σταθερή
στο βάθρο της δεσπόζουσα και
κορυφαία δίχως αλλαγή ή δίχως πρόοδο
θέση

 

 

 

Σε όλη μας τη ζωή αποφασίζουμε
Αυτό εκείνο, αριστερά δεξιά

Σε όλη μας τη ζωή αδικούμε και αδικούμαστε
μοιραία

Σημασία έχει ως προς αυτό μια ρομαντική επιμονή
στη διασαφήνιση του δίκαιου

ως μια επίταση ελευθερίας
ως ένας σημαντικός ψίθυρος στη βουή

 

Στρατής  Φάβρος

 

Carlo Scarpa (architect) - Brion-Vega Cemetery, Near Treviso, Italy, 1970-2

 

Στοχασμοί σκορπιοι

Με απασχολεί η έννοια του ηθικού χρέους
και η μόνη απάντηση που έχω να δώσω
είναι ο στοχαστικός σεβασμός στο παρόν
σε ό,τι κάνω οφείλω να είμαι απολύτως σύγχρονος
να ακουστεί καθαρά η φωνή και με ακρίβεια
( με συγχρονικότητα ως προς το παρόν )
της εμπειρίας μου μέσα στο γίγνεσθαι
όλα τα άλλα χρέη ικανοποιούνται από αυτό

 

Skaters...

κι έπειτα η ζωή

Δεν έχει τίποτα νόημα μόνον το ηθικό χρέος στα παιδιά
κι έπειτα η ζωή, η ζωή μοναχά, μέσα στην ποίηση

Απεχθάνομαι τις μικρές και τις μεγάλες δουλειές
τις αποτυχίες και τις επιτυχίες

μια μελισσούλα σε ένα λιβάδι με μαργαρίτες
να μην υπάρχει αυτή η ανάγκη για νόημα
ή για εργασία ή θρησκεία ή θάνατο

θυμάμαι την εντύπωση του χειμερινού
θαλασσινού νερού
στα μάτια και στα ρουθούνια

αυτό ακριβώς είναι ζωή

 

 

554064_4049578399125_901690625_n