κι έπειτα η ζωή

Δεν έχει τίποτα νόημα μόνον το ηθικό χρέος στα παιδιά
κι έπειτα η ζωή, η ζωή μοναχά, μέσα στην ποίηση

Απεχθάνομαι τις μικρές και τις μεγάλες δουλειές
τις αποτυχίες και τις επιτυχίες

μια μελισσούλα σε ένα λιβάδι με μαργαρίτες
να μην υπάρχει αυτή η ανάγκη για νόημα
ή για εργασία ή θρησκεία ή θάνατο

θυμάμαι την εντύπωση του χειμερινού
θαλασσινού νερού
στα μάτια και στα ρουθούνια

αυτό ακριβώς είναι ζωή

 

 

554064_4049578399125_901690625_n

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s