Ετικέτες

, ,

Να σας συγκρίνω με μέρα μιαν καλοκαιριού;
Μοναχά σεις πιο γλυκιά και πιο θερμή
Ξεριζώνουν οι άγριοι άνεμοι τα τρυφερά τα άνθη του Μαγιού
Και έχουν οι μέρες του καλοκαιριού τόσο κοντή ζωή

Κάποτε, τόσο ζεστό το μάτι του ουρανού φεγγοβολά
Συχνά μέσ’ τα χρυσά φορέματα του θαμπωμένο
Και κάθε χάρη από χάρη κάποτε κατρακυλά
Από της τύχης ή της φύσης την απαράλλαχτη την αλλαγή βγαλμένο

Αλλά το δικό σας το παντοτινό το καλοκαίρι δεν θα ξεθωριάσει
Ούτε τη κατοχή από τη χάρη εκείνη σας τη φυσική θε να χαλάσει
Ούτε ο θάνατος πεντάμορφη εσάς στη πνιχτή σκιά του θ’ αγκαλιάσει
Αφού σε γραμμές παντοτινές το χρόνο σας θα μεγαλώσει

Όσο άνδρες αναπνέουν ή μάτια βλέπουν στο κόσμο το χρυσό
τόσο το τραγούδι αυτό θα ζει, και σεις ζωή θα παίρνετε, απ΄αυτό

Σονέτο 18 Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Απόδοση Σ. Φάβρος

Sonnet  18: Shall I compare thee to a summer’s day?

BY WILLIAM SHAKESPEARE

Shall I compare thee to a summer’s day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer’s lease hath all too short a date;
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm’d;
And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature’s changing course untrimm’d;
But thy eternal summer shall not fade,
Nor lose possession of that fair thou ow’st;
Nor shall death brag thou wander’st in his shade,
When in eternal lines to time thou grow’st:
   So long as men can breathe or eyes can see,
   So long lives this, and this gives life to thee.
sonnet 18
Advertisements