Ετικέτες

, ,

Ελεγεία στη Λου
Θυμώνω γιατί είναι ανθρώπινο
αλλά είμαι τρυφερός
τίποτα δεν αλλάζει την απόφαση μου να είμαι ιδανικός
πράττω στην τρυφερότητα ασκούμαι στο λυγμό
και σε φιλώ σα να ταν να χαθώ την επομένη μου στιγμή
όπως φαντάζομαι παραδομένα και μάταια ·
Σε φιλώ αιώνια ρόδο του τυχαίου

Άνοιξες μέσα μου το μεταφυσικό δεν μπορώ να στο εξηγήσω
και ούτε μπορώ αν δεν σε βάψω μια μέρα
και δεν βαφτώ κι εγώ στα χρώματα του
είμαι καιρό σε επαφή με αυτή την τεθλασμένη
μιλώ μόνος μου σαν δαιμονισμένος
Διόνυσος είναι το όνομά μου
και πολλά κεφάλια κλαιν το πέρασμα μου
κραδαίνω το κεφάλι του φόβου
και σε κάνω δική μου

Εσένα, Εσένα σε λένε Έρωτα σε λένε λίμνη του λυτρωμού
σε λένε Θάλασσα των τρυφερών λυγμών
σε λένε στήλες της τρυφερότητας
και θα σε τραγουδούν μέχρι το τέλος του κόσμου

Στρατής Φάβρος

Advertisements