Ετικέτες

, ,

Το ποίημα που πήρε τη θέση ενός Βουνού
Wallace Stevens

Εκεί ήταν, λέξη προς λέξη
Το ποίημα που πήρε τη θέση ενός βουνού

Ανέπνευσε το οξυγόνό του,
Ακόμη κι όταν το βιβλίο ανάποδα στεκόταν στην σκόνη του γραφείου του.

Του θύμιζε πόσο είχε ανάγκη
Ένας μέρος για να πάει προς στην δική του κατεύθυνση,

Το πως είχε ανασυνθέσει τα πεύκα,
Μετακινήσει τους βράχους και διαλέξει το δρόμο ανάμεσα στα σύννεφα,

Για την ματιά που θα ήταν ορθή,
Εκεί όπου θα ‘ταν πλήρης με μια ανεξήγητη πληρότητα:

O ακριβής βράχος, όπου οι ανακρίβειες τους
Θα ανακάλυπταν, επιτέλους, την θέα προς την οποία είχαν πλησιάσει,

Όπου θα μπορούσε να ξαπλώσει, κι αγναντεύοντας πέρα στη θάλασσα,
Να αναγνωρίσει το μοναδικό και ερημικό του σπίτι

Μετάφραση Στρατής Φάβρος

The Poem that Took the Place of a Mountain
BY WALLACE STEVENS

There it was, word for word,
The poem that took the place of a mountain.

He breathed its oxygen,
Even when the book lay turned in the dust of his table.

It reminded him how he had needed
A place to go to in his own direction,

How he had recomposed the pines,
Shifted the rocks and picked his way among clouds,

For the outlook that would be right,
Where he would be complete in an unexplained completion:

The exact rock where his inexactnesses
Would discover, at last, the view toward which they had edged,

Where he could lie and, gazing down at the sea,
Recognize his unique and solitary home.

 

 

 

Advertisements