σε θέλω

Δεν θέλω ν’ ακούσω τίποτα
δεν σου ζητώ τίποτα
θα τα πει όλα η ζωή
να σου πω τώρα ότι σ’αγαπώ;

όχι ! σε θέλω

Κάθε στιγμή γέννημα κάθε γέννημα νομοτέλεια
η νομοτέλεια πόθος

Νιώθω

Νιώθω ξαφνικά ότι μου κόψανε τη γλώσσα
Νιώθω ότι μου λύγισαν την θέληση
Νιώθω ότι μ΄αφαίρεσαν τη δύναμη
Νιώθω ότι μου σύνθλιψαν την αντοχή
Νιώθω ότι μου κλέψαν την ψυχή

Νιώθω ότι γελάνε και χορεύουνε
Νιώθω ότι μόνος περπατώ
Νιώθω ότι έχασα ανεπίστρεπτα
Νιώθω ότι στα ψέματα βυθίστηκα
Νιώθω ότι απ’ τον άνεμο χωρίστηκα
Νιώθω ότι χαζά παραμιλώ

Νιώθω πως βροχή φέρνουν τα σύννεφα
Νιώθω εχθρούς που παραμόνευαν
Νιώθω την μοναξιά να με κρατεί
Νιώθω την αγάπη πως μου χάθηκε
Νιώθω την πλάση να μ’ εχθρεύεται
Νιώθω την ρώμη που μου χάνεται

Νιώθω τη θλίψη μου που μαίνεται
Νιώθω ένα δάσος που το κάψανε
Νιώθω ένα δάκρυ αλμυρό
Νιώθω ένα ζώο που πληγώσανε
Νιώθω τον πόνο μου καυτό

Νιώθω μια πόλη που ρημάξανε
Νιώθω στα χείλη τον βρυγμό
Νιώθω μια θάλασσα που μόλυναν
Νιώθω ενα τέλος κι ένα σπαραγμό

Νιώθω χώμα που κουράστηκε
Νιώθω ειρκτή που αδικεί
Νιώθω όρυγμα που πάρθηκε
Νιώθω τριγύρα μια σιωπή
Νιώθω πως χάθηκε η άνοιξη
Νιώθω χειμώνες δίχως αλλαγή
Νιώθω τέλος μόνο κι όχι αρχή

Νιώθω αμάξι που ρημάχτηκε
Νιώθω αιώνες που περάσανε
Νιώθω τραγούδι δίχως μουσική
Νιώθω αιώνια τη φυλακή
Νιώθω παιδί δίχως τη μάνα μου
Νιώθω εχθρούς δίχως αυγή

Νιώθω μια λίρα που φιμώθηκε
Νιώθω Ιθάκη δίχως γυρισμό
Νιώθω μια μάνα που πληγώθηκε
Νιώθω ποτάμι που το φράξανε
Νιώθω μια λίμνη που ξεράνανε
Νιώθω πηγή μ’ όχι νερό
Νιώθω ζωή δίχως παλμό

Νιώθω τριαντάφυλλα που σβήσανε
Νιώθω έναν όρθρο σκοτεινό
Νιώθω μια σκάλα δίχως αριθμό
Νιώθω την αύριο που εσφίχτηκε
Νιώθω πληγή χωρίς δεσμό
Νιώθω μανούλα μόνος και θρηνώ

Μαθιός Θαλασσινός
ανέκδοτο συλλογή ασκήσεις θανάτου

Photo  Don McCullen

Είμαι τάξη και καθωσπρεπσιμός

Είμαι τάξη και καθωσπρεπσιμός
είμαι άδηλος ο φασισμός

κάθε αγωνία κάθε πνεύμα δίκαιο κάθε αντίσταση
απέναντι στην δυστυχία που γεννά η ολοκλήρωση

αριστερά η δεξιά στου Κάφκα τη δίκη ή στου Οργουέλ το 84
σε Τολστόι και Πλάτωνα στην απολογία
μία τάξη την ανελευθερία γεννά στου κόσμου τα ύστερα
και από πάντα μηνά την ανάγκη για δημοκρατία

Καμιά φορά η ταξινομία που μέμφομαι ως αδράνεια της διάνοιας                                                  είναι χρήσιμη για να δεις τους άλλους
αυτούς με τους οποίους δεν μπορείς λόγω διαφωνίας στις αρχές
και ναι δεν μπορείς, να συναντήσεις
ωστόσο μια στοιχειώδη επαφή με το έργο τους διατηρείς 

10662171_10152741654277348_4204683848605012976_o

Μικρή ελεγεία στον έρωτα

Μικρή ελεγεία στον έρωτα

Όλοι ενδεείς προσερχόμαστε
στο άθροισμα των αιώνων
κι αν πω τετέλεσται
είναι γιατί μου αρέσει ένας βαθμός θεατρικότητας
μια μικρή λιποθυμία μπρος στην εξέλιξη
ή μια ανάσα πριν το δρόμο ξαναπάρω

Δεν είναι όμως ψέμα ότι
κάτι μέσα μου ράγισε
κάτι πως ολότελα χάθηκε
κι ας μην πότε υπήρξε

858575_202237073293159_1582505968_o

Η σάρκα διψάει, το πνεύμα μόνο του ακινητεί

H γυναίκα μου με έχει για τρελό
και σάμπως δίκιο έχει τι να πω

Το μεγαλείο της υστεροφημίας το χαρίζω
η σάρκα διψάει, το πνεύμα μόνο του ακινητεί

ο ποιητής την συνήθεια μου λέει να χτυπήσω
μα τι να κάνω που ζλάπι είμαι και πονώ

και το κρασί άλικο και παλιό η ξανθό και νεαρό
και το ωραίο της γιορτής το φαγητό το λαχταρώ

χόρτο είναι άλλος ποιητής λέει ο άνθρωπος
και εύκολα τρίβεται στο του μίσους έρεβος

Δεν ευτύχησα να έχω παρελθόν αστικό σώφρον και συφεροντολογικό
και έτσι τα λάθη μου μικρά κι οι αμαρτίες μου φτενές από το λαικό σωρό

Έτσι τη νιότη ξόδεψα τη τύχη σώρευσα μα τώρα που την ώρα κρατώ
στης βούλησης μόνο καλό βάζω το ξυράφι τ’ αγαθό

και της ζωής τον ατέρμονο του παρόντος χορό
με ευτυχία σαν τζίτζικας με οξύφωνο τραγούδι μεθώ

μα δίχως αδικία ούτε θυμό ούτε οίηση και μήτε φασισμό
άρρητο η ρητό κρυφό η φανερό, άμεση δημοκρατία επιθυμώ

Κι όσοι στου πλούτου μεθάτε τον συναρπαστικό ρυθμό που αθάνατος φαίνεται
καλά σκεφτείτε δις ποιο που τον φόβο πεθαίνει πράγματι έχετε

Υπάρχει πιο όμορφη δημοκρατία από τη φτωχεια και τον αγώνα που ζητά;
συνέχεια για ένα ανταρτικό μια αθωότητα απλή το μυαλό μου λαχτάρα γεννά

Στρατής Φάβρος

Ανέκδοτο