Ετικέτες

, ,

α
O σχολαστικισμός θα είναι αιώνια ταυτόσημος
με ένα ακραίο συντηρητισμό ηθοποιό
θα προσποιείται τις μέρες πως δικάζει
αλήτες και τη νύχτα δίχως φρένο
στης θρασείας του κωμωδίας θα φλερτάρει
τις ατέλειωτες ρηχές και σαθρές
της επιθυμίας κόρες ποταπές που βαστάει
ηθικά ανάπηρος είναι και καμία πρόοδος
να συντελεστεί δε μπορεί υπό την άτεγκτη
των εμμονών του φθορά

β

Υπάρχει ο απόλυτος
από τις συνθήκες δικαιολογημένος
βδελυρός και απάνθρωπος
πεσιμισμός,
μιας ιδιοτελούς και θλιβερής
καθεστηκυίας αριστοκρατίας
και ενός άπειρου
και ισόχωρου στο μικρό και μεγάλο
και για τούτο ανύπαρκτου
για το ανθρώπινο μέτρο Θεού

και η τρελή φευγαλέα
και επιπόλαιη φωτεινή
ανάμνηση μιας απώτατης
μα λαμπερής και
αληθώς και αναγκαία
ανύπαρκτης ελπίδας

και δολιχοδρομούμε ανάμεσα
σε αυτά τα ακρότατα, ως ελατήρια
πασχίζοντας ένα αίτιο να βρούμε
για το αναίτιο
που πήρε να λέγεται ζωή.

Ο θεός αυτός κράτος
Και η ζωή αυτή μια αχάριστη θεία
μου θυμίζουν
Συνάγεται επίσης ότι
η ελπίδα και ο θεός είναι από τη ίδια ουσία

γ

Το θάρρος δεν έχω ως άχθος αρούρης
τη γη να απαλλάξω απ το άχρηστο βάρος

οι λαοί είναι κουφοί και οι πλούσιοι αναίσθητοι
μένει μια ψευδαίσθηση ότι νομοθέτες ειν’ οι ποιητές

Τρίχες ρε

Μπρούμυτα πέφτουν κι αυτοί
στου καναπέ την ωραία ευκαιρία
οι νομοθέτες τραβεστί

Στρατής Φάβρος

Ανέκδοτο Άτιτλο
Weegee-Clown (1944, New York)
Advertisements