Οι ποιητές

Οι ποιητές

κι οι ποιητές από την ίδια γελοία και φασματική
την φάρα των ανθρώπων γυροφέρνουν
ίδια ολόιδια επιθυμούν γερνούν και υποφέρουν
ίδια κινούν παρακαλούν και κλαιν
τη συφορά η πόρτα σαν χτυπήσει
μη ξεγελιέστε διόλου πως κάποιοι ημίθεοι
η θεοί στη αίθουσα του θρόνου περιμένουν με σειρήτια
αφού άνθρωποι κι αυτοί οι καψεροί
στο τάφο οδηγηθήκαν μια μέρα ή μια νύχτα

μιαν οιμωγή ή μια κραυγή παρακλητή
ή πένθος ή μια προσευχή
ομιλία κάποτε πεζή προζαική
ή απαγγελία προσωδιακή
μένει για κάποιους ν’ αλυχτά οικτρή
ονόματος επίκλησις βαριά εις τους αιώνες
μιαν ειρκτή.

Μαθιός Θαλασσινός

at9

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s