Κρύβονται κάτι δικτάτορες στα πιο λευκά κρινάκια
μες σε φαιές τις αγκαλιές αιθέριων προραφαηλιτών 
ρομαντικών δημιουργών τα πιο αιχμηρά τ’ αγκάθια
ποια ανάλυση ποιο βάθος ίδιο το πάθος των αλκμεωνιδών

Εκείνο πό γραψες άτιμε προβοκάτορα, ευθύς απόσυρε το
γιατί δικής μας της πυγμής τούτο το βουλεβάρτο 
και συ χαμένε κει χαμέ μείνε με την ποινή σου
όποια κι αν είναι πια τα δίκια της βουλής σου

Μα είναι κόρη αυτό που λές άδικο και πολυ βάρυνε μου
και ειν η χλαίνη αυτή κακιά και παραμεπληγώνει
απόσεισε τ’ άδικο σύρε το μαύρο άχτι και άφησε φως λευκό 
φως ιλαρό φως της αυγής δροσάτο, γάζα φιλίας βάλτο

Κι ήταν ο νόστος μου πικρός για κείνα που θυμόμουν
και νόστος άτιμος θρασύς και παραξεγελιόμουν
πως της φιλίας τ’αγαθό ήρθε για να μου μείνει
μα είναι πάντα του εγώ που μένει του να γίνει

Μα δεν πειράζει αδελφοί μη χάνετε ελπίδα 
Πως είναι η ελπίδα δυνατή κι ακλόνητη σαν γένει
και δεν την έσβησε κανείς απ των ανθρώπων γένη
έτσι και πάλι θα βαστεί την άσβεστη τη φλόγα

Στρατής Φάβρος

ανέκδοτο

Advertisements