Όλα τα κείμενα φτωχά για των πραγμάτων τις ακμές

Είμαι σε μια σχέση άρνησης με την φλύαρη επικαιρότητα
Ζω σε μια μέθη έξης και φόβου
Με στόμα στεγνό από το διαβήτη της κατανάλωσης

Η αδολεσχία των υποκριτών θιασαρχών μου προκαλεί έμετο
Ο οππορτουνισμός βρωμάει σιχαμερά καθώς

ακούω ακούω και βλέπω και ακούω
Φοβούμαι ώσπου φως να μου δείξουν
άξαφνα και γενναία πως δεν ενδίδουμε πάντα
και σαπίζω εσωτερικά από τον τρόμο της τρυφής

Πρέπει μονολογώ, πρέπει να σταθώ για των παιδιών τη ζωή
πρέπει να σταθώ για μένα τον ίδιο που μιλώ
έρπω και έρπω αλλά ίσως κάποτε

όρθιος κι αντιμέτωπός τους θα σταθώ

Τι φοβάσαι ; Ιδρώνεις το βράδυ σαν κοιμάσαι
Είναι ο διαβήτης που σε καταναλίσκει πάλι
ή ο φόβος ;

Όχι πια φόβος για τη σύμβαση
Μη πουν δεν είναι καλός άνθρωπος
Μα ποιος είναι;
Αλήθεια, σαν να υπάρχει η αλήθεια,
ποιος πράγματι είναι;

Μα φόβος μην κλάψουν τα μάτια τους
Από πόνο σαν σας βγάζουν απ το σπίτι
Η κοιτούν το τάφο του πατέρα τους
με οδύνη και φόβο
Ένα φόβο αλλιώτικο αδελφό της απόγνωσης

Τόσοι στίχοι ξοδεύονται
Τόσες πραγματείες
Κι η ερημιά δε λέει να φύγει
Γυρνάμε γύρω την ανέμη της θλίψης
Σαν μου φαίνεται για πάντα

Στρατής Φάβρος
Ανέκδοτο

cropped-9938_10200500916399553_897109940_n.jpg

Advertisements