αορατος φαρος

Σας γράφω απ’ την πρωτεύουσα του κόσμου.

Κάθομαι εδώ μπρός στο παράθυρο εγώ,

ο βασιλιάς επισκέπτης

κι ακούω το θόρυβο του δρόμου πίσω από τους τοίχους,

το κουβεντολόι εκείνων που γυμνάζουν τα γεράκα

και τις κραυγές στα ικριώματα.

Το πρωί γονάτισα στο μαρμάρινο πάτωμα

και το βράδυ θ’ ακούσω τους ψαλμούς της μετανοίας.

Δειπνώ με γυναίκες που ευωδιάζουν

κι έτσι ζω εξόριστος σε τούτη την αυτοκρατορική πόλη

αν κι είμαι κοντά σε τόσα διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Θα μπορούσα να ‘χα δει μυθικά πράγματα εδώ

αν δεν μου ‘χαν βγάλει στη χώρα μου τα μάτια.

Πρέπει να επιστρέψω εκεί να ψάξω για το φως μου

όμως τυφλός εγώ πώς να ‘βρω πού είναι η χώρα μου;

Δείτε την αρχική δημοσίευση 345 επιπλέον λέξεις

Advertisements