Ετικέτες

To Koskino

doumou

Σιδερένιες οι μέλισσες
που πλαγιάσαν στο αίμα βουίζοντας θάνατο.
Κορμί σιωπηλό τις αγκάλιασε.
Το άγνωστο χώμα βύζαξε
άπληστα
τον Τσιγγάνο-Νεκρό
κι από τότε
μέλι ξερνάει και σίδερο.
Μόνον η νύχτα το ξέρει.

Φαγωμένη σελίδα
η Γρανάδα
στη σιωπή την απώτατη κάηκε
και στραβώσαν οι ρίζες του κόσμου.
μα το είπες:
«στη στάχτη ωριμάζει ο καρπός του ντουέντε».

*Από τη συλλογή «Χαμηλές Οκτάβες», εκδόσεις «Φαρφουλάς», Αθήνα 2013, σελ. 50.

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Advertisements