Το αγιάζι έξω σε ριπίζει ευχάριστα τις πρώτες λίγες στιγμές

Και μυρίζει μια ευχάριστη μυρωδιά ξύλου

απ’τα μικροαστικά τζάκια που καίνε

ότι έλαχε στον έμπορο ξύλων

θέλω να περιγράψω με ρυθμό

θέλω να περιγράψω το συμβεβηκός

H τρομακτική επικαιρότητα

Η ηλίθια επικαιρότητα

Με χλευάζουν κρεμασμένον

Απ’ τα τσιγκέλια της θεσμικής τάξης

Περνούν οι μέρες αργά και κολασμένες

Στο μέγα τους άχθος

ένα αυτιστικό κουρέλι κατατείνω

Ο Tρελός είναι σκεπασμένος με μιαν απαλή εσάρπα χιονιού

Και μες στο σπίτι απλώνεται η θαλπωρή τουτζακιού

καιενός επιτραπέζιου φωτιστικού

Πόσα αφήνουμε στην τύχη ατομικά

Η ζωή μου Η μικροαστικές μου αγκυλώσεις

Ταξιδεύω στα βάθη του χρόνου

Μέσα σε μιαν ατομικότητα μιαν ιδιωτική ερημία

Περιγράφω τον κόσμο με τα υλικά που μου δίνονται

Ανακατεύοντας σε προσωπικές προφητείες

Το χυλό της κάθε μου μέρας

Κηρύσσω μιαναισθητική της εναντίωσης

Κηρύσσω μιαν αισθητική της αμαρτίας

Κηρύσσω μιαν αισθητική του παράδοξου

Κηρύσσω μιαν αισθητική της τυχαιότητας

Κηρύσσω μιαν αισθητική της μη ταυτότητας

Κηρύσσω μιαν αισθητική του φάσματος

Κηρύσσω μιαν αισθητική που απομακρύνεται Ενώ προσεγγίζει

Κηρύσσω μιαν αισθητική της διατύπωσης δίχως ειδικό βάρος

Κηρύσσω μιαν αισθητική του παρόντος

Κηρύσσω μιαν αισθητική της φόρμας

Κηρύσσω μιαν αισθητική της απουσίας Θανάτου

Κηρύσσω μια αισθητική του νοήματος ξανά

Δεν κηρύσσω καν στον εαυτό διακηρύττω

You are the sudden violent storm

A young idealistic student of poetry
Shifted the rocks and pickedhis way among clouds*

Όπου πλήρηςθα ήταν σε μιαν πληρότητα ανεξήγητη

Κι έτσι συνέχιζε η ζωή μέσα στο αυτονόητοαναπόφευκτο παρόν.

«Κανείς δενεπιτρέπεται να ζει υπό καθεστώς δουλείας, ολικής ή μερικής.

Η δουλεία και το δουλεμπόριο υπό οποιαδήποτεμορφή……. »

Μα που διαρκώς και διαρκώς θα επιτρέπονται

Δεν είναιδουλεία το χρέος και η φτώχεια;

Η δημοκρατία μια φαύλη ουτοπία

διακηρυκτική ρητορική στα δόντια σου πεθαίνουμε

ώριμοι πιαφτωχοί και γέροι

* The Poem that Took the Place of a Mountain
By Wallace Stevens

Alfred G. Buckham 1

Advertisements