Επίκαιρα

Όποιος δεν καταστράφηκε ένα τέλος να δώσει αδημονεί
Την τρέλα γνωρίζει την πίκρα όλη, την ασταμάτητη την πνιγμονή
Και σεις αθώοι το μέγα πλήθος που σπεύδετε όλοι έτσι θερμοί
Σε νέα μοίρα σε νέα ολότελα της ιστορίας την αλλαγή
Υπάρχει πάλι μια ιεραρχία τέλεια και κατακόρυφη διανομής
καιρός θα δώσει το μέρισμα αυτής της νέας μας της εποχής

Κι Ειν’ η ζωή ένα παιχνίδι και μεις παλιάτσοι
που μες στη μνήμη γυρνούμε όλοι
γυμνοί ικέτες χλωμοί και μόνοι.

Κι Είναι ακόμη γλυκιά μια κάμαρη
Στο φως λουσμένη αχ τι μου μένει
Ζεστό ένα σπίτι φωτιά αναμμένη
τσουκάλι να βράζει, η θαλπωρή

Κι αν είν’ τα χρέη πολλά και φταίει
Το άδειο κεφάλι η ανοησία κι η πλησμονή
Όσα είχες πρώτα και δεν λογούνταν καταστροφή
Άσε τη μέρα γυμνή να τρέξει τρελό κοπάδι στη λυκαυγή

Κι όταν βραδιάσει και σκοτεινιάσει
Τα φώτα σβήσουν κι όλοι ξεχάσουν
Την φτώχεια τη πίκρα την ανενδοίαστη καταστροφή
Κι ας είναι ο θάνατος καθώς το λένε μες τη ζωή
Μαυρίλα πίσσα μα κι ολική διαγραφή
Αύριο πάλι ο ήλιος θάλλει δίχως δική μας συναίνεση
Σε νέα κινήματα τρανά προσχήματα και προσευχή

Στρατής Φάβρος

A close-up of the photo (Library of Congress)

Advertisements