Εις εαυτόν

Ακούω τις κατηγορίες και τον πολύ αχό
και τες ρητορείες και τους διαξιφισμούς
και Ίσως να χεις δίκιο,
συνήθως κρύβεται η αλήθεια
κάτω από της λεπτομέρειας το λίπος

Δεν είναι ποτέ η αλήθεια, δεν είναι ποτέ
Και δεν είναι ποτέ προφανής στον αμύητο
Δεν είναι ποτέ σαφής, δεν είναι ποτέ
αν αγωγή δεν έχει παιδευτική

Δεν θα έπρεπε όμως να μου πεις
έτσι από εντιμότητα
λίγες κι απ τις δικές σου αμαρτίες;

Δεν έχεις ποτέ αποκρύψει;
Δεν έχεις ποτέ άδικα λοιδορήσει.
Δεν έχεις ποτέ άδικα ψέξει,
Δεν έχεις ποτέ εμπνευστεί
Δίχως να μαρτυρήσεις;

Ο ρόλος του δικαίου βαρύ
φέρει το τίμημα της αυτοκριτικής
για να στοιχειοθετηθεί η να χαθεί.

Η ομορφιά σύγκορμη στέκει
Άδολη ροδαλή και φόνισσα

M. Θαλασσινός

ΥΓ.

{ }
το δίκαιο απαιτεί για να οριστεί, «αδρανειακό» σύστημα αναφοράς, η φύση ορίζει τις αυθεντίες της για να αυτομελετηθεί, όμως οι άνθρωποι, αρνούνται την ενδοσκόπηση, όμως όλα συγχωρούνται αφού:
«Η ομορφιά σύγκορμη στέκει
Άδολη ροδαλή και φόνισσα»

Κ.Λ

( )
Η φύση μας έχει γραμμένους στο ωραίο μουνί της, Αναρωτιώμουν άν έχει γίνει ποτέ μια μελέτη για αυτό το αδρανειακό σύστημα σε νήπια που δεν έχουν ακόμη λάβει γραμματισμό. Αν το δίκαιο είναι μια αγωνιώδης σταση του γραμματισμού απέναντι στο Θάνατο

Σ.Φ

 Photo: Andreas Feininger for LIFE magazine in 1944

Advertisements