Ένα απόγευμα

«leu sui Arnaut qu’amas l’aura
E chatz le lebre ab lo bou
E nadi contra suberna»
«gran maestro d’amore»

Είμαι ο Αρνό που συνάζει την αύρα
και το λαγό κυνηγά πάνω στο βόδι
και τίποτα αντίθετα στο ρεύμα

Είμαι o Αρνό που μαζεύει τον αγέρα

και το λαγό πάνω στο βόδι κυνηγά
κι αντίθετα στο ρεύμα κολυμπά

Μια φορά θυμάμαι κι εγω αμυδρά
το περίεργο του απέραντου κόσμου γλυκύ μυστικό
που σιγανά μαρτυρούσε στα αυτιά η αθώα ακόμη ματιά

Κι ήταν ένα κορίτσι μελαχρινό
με δέρμα στιλπνό κι απαλό
και με δυο μάτια μαύρα
σαν ρουμπίνια λαμπερά

που για πολύ καιρό μετά
το σκεφτόμουν και έλεγα
μέσα μου πως κορίτσι
είναι ο έρωτας
με μπικίνι στους δρόμους και πέδιλα

Κι είναι αυτό το αίσθημα τρυφερό
και συνάμα Ω….
να γνωρίζεις πως ο έρωτας
είν’ το υπέρτατο αγαθό.

και μες των πελάγων τα ατέρμονα χάη
κυλά η ζωή, μαβιά μουρμουράει

και σκεφτόμουνα πως
ο ερωτας υπάρχει
γιατί στα χείλη κάποτε ζει διαρκώς

και ξεχνιέται αλί γιατί δυστυχάει
μαζί σου έραστή

indianoi

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s