Λαϊκής ραψωδία

Όταν κυλάς στο χρόνο όλες οι εποχές είναι μαγικές
σαν βυθίζεσαι μέσα του παραισθητική εμπειρία
o αγέρας φορέματα γίνεται παρουσίες μυστικές
είναι στιγμές σαν αλήτες μυθικές, έξοχα πλοία

Φιγούρα τσιγάρο και δίλλημα, φίλοι;
Βλέμμα στο χρόνο σε ασπρόμαυρο τόνο
Αναμνήσεις βουβές σε ελεύθερο φόντο
Κουβέρτα ραδιόφωνο σφραγισμένα τα χείλη

Φεύγω τώρα για της Παρασκευής τη λαϊκή
παίρνω μαζί τον πατέρα το Θέμη και σύντομη ελπίδα
Τι παράξενη υπόθεση συμφωνία ανδρική
όταν το τέλος φανεί, συνωμοτικά μου γελούν τα σαφρίδια

Τόσες στιγμές ρημαγμένες ομπρέλες
Η κυρία ποζάρει μετά το Beauté
Στον αέρα μυρίζω λαϊκό καφενέ
Τρία ευρώ χαλασμένες σαρδέλες

Τα τζιτζίκια σφυρίζουν το οξύ τους τραγούδι
Μα τα δέντρα ο αγέρας φυσά με ελεύθερο φρόνημα
Και ο νους μελετά της ζωής μου το φλούδι

Σε φιλώ έχε γεια άγγελε μου ξανθέ στου καημού τα κιτάπια
Της ζωής σου ο σκοπός ακαθόριστα πως, ο τυφλός μελετά
Μη κοιτάς φουκαρά η ιστορία κινά για καινούργια κεσάτια

Παραλλαγή της δεύτερης στροφής

[ Τόσες στιγμές ρημαγμένες ομπρέλες
Η κυρία με τη μύτη ψηλά συμφορά κινητή
Στον αέρα ακούγεται λαϊκή μουσική
Τρία ευρώ χαλασμένες σαρδέλες ]

M. Θαλασσινός

 

 

Lucien Clergue

Photo: From the Bordello series © Vee Speers

Advertisements