Ετικέτες

, ,

«Men of no fortune and no name to come»
Παραλλαγή σε στίχο του Canto I

Είναι πια τόσο πολυδιάστατη
του ανθρώπου η τραγωδία
καιι τα αρχαία της νερά
τους μαύρους και γοερούς του χειμώνα
χειμάρρους του παρόντος
να ιστορήσουν δεν μπορούν

Καινούργιες ωδές για των σκλάβων
τις ατελεύτητες οδύνες
πως να γραφτούν, που ο λόγος εσίγησε
καθώς οι πληγές ανείπωτες χάσκουν
στα μικροαστικά μας σαλόνια

Δεν γνωρίζω τι την οργή σου θα κινήσει,
ο φόβος αυτός που τα μέλη σου δένει
είναι θάνατος πριν ο θάνατος αναπάντεχα
από του κόσμου τη θύελλα το ίχνος σου
ολότελα σβήσει

Και έτσι ήσυχα ένα βράδυ,
βράδυ είναι λες πιο λογικός ο θάνατος
Μας βρήκε ο Χάροντας
στο γλυκόν της αμεριμνησίας ύπνο ξεχασμένους
στην άχρωμη χώρα της συνήθειας
και του δόξα σοι ο Θεός
και ενώ τη φάρα μας μέσα και έξω τη χτυπάγανε
και εδώ και στης Αφροδίτης το νησί
και στης Φοινίκης τ΄αρχαία λιμάνια
εμείς με το γλυκόπικρο ψωμί
της μικρής σκλαβιάς βολευόμασταν

Κι όσο κι αν σκιές των νεκρών μας κλαίνε
στην όχθη των πέρα Ωκεανών στ’ απέραντα χάη
στων Κιμμερίων τις χώρες,
Οδυσσείς δεν υπήρχαν πια
Να φέρουν το μαύρο το καράβι
Να σκάψουνε το λάκκο ίσαμε με
Μια πήχη σπονδές να κάνουν
το ποθητό το τάφο στο ακροθαλάσσι
με το σπασμένο το κουπί ορθά μπηγμένο
να μας υποσχεθούν

Το αίμα στάζει μαύρο σ’αυτούς
Του σκοτεινούς λειμώνες μονάχα
απ τους νεκρούς μας

Και για τους ζωντανούς μας
Μήτε μια στάλα ελπίδα
Από κείνον της Δικαιοσύνης τον ήλιο
Μήτε σύννεφα να μας αρπάξουν
Μονάχα ο δριμύς και ατέλειωτος
ξηρός αγώνας με τη φτώχεια και τ’ άδικο

Και έτσι ένα βράδυ ήσυχους
Ήσυχα μας βρήκε τους φτωχούς
Κι ανόητους ο Μαύρος ύπνος

Στρατής Φάβρος

Elliott Erwitt 2

Advertisements