Καλοκαιρινή ερωτική Ελεγεία

Ακριβέ μου Ελπήνωρ Ηλίθιε φτωχέ μου Ελπήνωρ

O άνδρας μετά τα σαράντα εξαφανίζεται
Υπάρχω δεν υπάρχω, επιθυμώ
Είμαι αέρας που ποτέ δεν θα πνεύσει ξανά
Αναλογίζομαι αυτόν που θα ήμουν

Και εκείνος που είμαι κρύβει το λάγνο βλέμμα του
Πίσω από την καστανή των γυαλιών του βιτρίνα
Ω θεά των εικόνων μου δική μου Θεά
Είναι ασθένεια η λαγνεία κάποτε

Κι η λεπτοκάρυα κόρη χρυσοστέφανη Ἀφροδίτη,
εμπρός μου, Vous êtes anti-destin
Με το φιλντισένιο δέρμα τα μαλλιά από Αχάτη
Τα λεπτά άκρα Τα όμορφα δάχτυλα

Τα πορφυρά βαμμένα νύχια
Τους μηρούς όμορφους πόθους
To «ζαχαρένιο σύννεφο» μόλις κρυμμένο
Που μπροστά του λικνίζεται Με τα στιλπνά ωριά μεριά

Την επιθυμία καθαρή Αλήθεια να έβλεπε
Που στις συνάψεις του βράζει
Η μικρή αέρινη θάλασσα
Με τους ανάριους γλουτούς παγωτό βανίλια

Cyrpi munimenta sortita est
ο δαίμων της λαγνείας τον κόσμο κατέχει
πόθοι που μεθυσμένα κοιτούσαν μιαν αναπάντεχη
ισχνών στεναγμών στίλβουσα ευτυχία να ξεμακραίνει

Σ.Φάβρος

cropped-935984_10201679494183261_420576627_n.jpg

Advertisements