ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

Εικόνα

ένας χειμώνας ήταν και πέρασε/
δεν παγώσαμε για πάντα/
δεν μας έθαψαν ακόμη/
στις λασπωμένες κύστες της Ιστορίας/
μόνο τα χνώτα μας ζωγραφίζουν ευχέλαια/
στα ανοιξιάτικα παράθυρα/
τη φλυαρία των γλάρων του Χάνδακα/
διατυπωμένη δίχως ηχώ/
με ένα πνιχτό κρώξιμο/
ένα ίζημα γαλακτώδες σε μια νιτρική λεκάνη/
κάποιες στιγμές που έπλεαν στο
χωρικό τους άνεμο/
παιδιά που παίζουν κρυφτό με δεμένα μάτια/
δυνάμει πεινασμένα/
εραστές που χαϊδεύονται πρόστυχα ντυμένοι χράμια στο αγιάζι/
καταθλιπτικοί/
μια μύγα ψόφια αναποδογυρισμένη
στην ακίνητη σκόνη/
διορισμένη στο θάνατο από χειμώνα/
έτσι τελειώνει η ζωή των διαφυγόντων φίλων/
-της Αφρούλας το σπίτι πάγωσε-
με ένα βουητό των δέντρων στέγη/
του γαλάζιου ουρανού δίοδος/
της γκρίζας νύχτας άγκυρα/
δε θα σου ξαναπώ/
εκείνο το απτάλικο που θα κρέμεται σακί δίχως νότες στο ικρίωμα/
μήτε η φωνή θα βγαίνει, μήτε ο τζουράς/
να φέρνεις στροφές σε ουράνια ζεϊμπέκικα με ρακές και καρπούζι/
τη ζέστη από το χάδι φάντασμα θα αποδιώξω/

Δείτε την αρχική δημοσίευση 60 επιπλέον λέξεις

Advertisements