Are our efforts, as of the poor sufferers,
are our efforts as those of the Trojans.
piece by piece we manage, piece by piece,
we gain some confidence, and we begin
to have courage and good hopes.

But there always something rises and stops us:
Achilles in the trench in front of us
leaps and in shouts big he scares us

Are our efforts like those of the Trojans.
We think that with resolution and dare
we’ll change the malice flow of chance
And out we stand to fight.

But when the big crisis arrives
the dare and the resolution of ours get lost;
our soul is shaking , paralyzes,
and around the walls we scurry
seeking in flight to find the escape.

Yet our fall is certain. Up on the walls,
already has the mourning begun
Memories of our days they cry, and sentiments
Bitterly Priam and Hecuba mourn for us

Translation By Strattes Fabbros

A heretic translation in so far that it tries to echo the Greek syntax

 

Tρώες

Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—

Είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Θαρρούμε πως με απόφασι και τόλμη
θ’ αλλάξουμε της τύχης την καταφορά,
κ’ έξω στεκόμεθα ν’ αγωνισθούμε.

Aλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει,
η τόλμη κι η απόφασίς μας χάνονται·
ταράττεται η ψυχή μας, παραλύει·
κι ολόγυρα απ’ τα τείχη τρέχουμε
ζητώντας να γλυτώσουμε με την φυγή.

Όμως η πτώσις μας είναι βεβαία. Επάνω,
στα τείχη, άρχισεν ήδη ο θρήνος.
Των ημερών μας αναμνήσεις κλαιν κ’ αισθήματα.
Πικρά για μας ο Πρίαμος κ’ η Εκάβη κλαίνε.

http://www.cavafy.com/poems/content.asp?id=231&cat=1

 

Fulvio Roiter

 

Advertisements