«Αγαπήσαμε με μιαν αγάπη που ήταν πιότερο από αγάπη»
― Edgar Allan PoeΑκούς και βλέπεις μέσα από μια θαμπή αχλή γλυκιάς πρώτης μέθης,
Το καταλαβαίνεις από το αργό μαυλιστικό μούδιασμα στον αυχένα
Uso Di MAssiglia
Μόλις μπροστά ένα μικρό δελφινάκι αναπηδά στα γαλάζια νερά,
Υπάρχει πιότερο κι απ’ την αγάπη,
Η βουτιά στα νερά σε κάνει κουφό για λίγο,
κουφός και τυφλός
γεύεσαι για μια στιγμή
την ανάμνηση ενός παραδείσου,
ανεβαίνεις από τη μοναξιά της κρυμμένης παραλίας
και τη βουβαμάρα του βυθού
το κοίτασμα βωξίτη στον κάθετο επιβλητικό βράχο,
σα να είχε πάρει φωτιά ο στενός ορίζοντας,
Ένας τραχύς όγκος που κύλησε και λειάνθηκε με τα χρόνια
όπως άβουλα πέρναγαν στην ακροθαλασσιά,
και γινήκανε χτες αναρίθμητα βότσαλα
στα σχήματα της γεωμετρίας του τόπου
Ανοίγεις σιγά σιγά τα μάτια
καθώς η ανάερη θάλασσα ανατριχιάζει την αίσθηση
μαζί με το γλυκύ αρωματισμένο παραισθητικό ποτό,
το σώμα σου αβαρές, η ύπαρξη
και η γαλήνη για μία μόνο στιγμή,
ιθεία και σχολίή δίκη διαβάζεις
και ακούς τη τυχαία συνάντηση με τα βάσανα
να μεταφέρει την αισθητική στο καλημέρα.
Πρέπει να τις ορίζουνε τις μέρες, οι παλιοί το εξετάζανε αυτό,
αντηχεί σε μιαν άλλη στιγμή σε μια ζωή η φωνή του μάντη βοσκού.
Μεσημέρι και το λιοπύρι σε καίει, κάτω από το βράχο πίνεις
νερό από δροσερή πηγή κερασμένο στα τρία του μέρη το τέταρτο
κρασί και αναθυμάσαι το πόθο που πλαντάζει τις εποχές,
κι έπειτα σε νύχτα μυρωμένη με αγέρα ζεστό,
λούζεσαι από τους εξαϋλωμένους πόθους
και τις φλόγες των αναμνήσεων που φουσκώνουν.

Στρατής Φάβρος Αυγουστος 2012

paralia
Advertisements