Στη Μαρία

Θα θελα καταμεσής ενός γλεντιού
μόνος μέσα στους πολλούς
Οξυδερκής και μαγεμένος
μετά που την φίλησα
έτσι να πεθάνω

H αγάπη είναι η λύση για όλα τα λάθη
Τίποτε τίποτε δεν μετανιώνω
Γιατί αγαπιέμαι αγαπήθηκα και αγαπώ

Ορμαθοί τα γιατί
Στο δρόμο μου πίσω
Δεν θα άλλαζα ποτέ μα ποτέ
της αγάπης τις μέρες
πέρα και πέρα από
και το άχθος παρά
που φαίνεται να κουβαλούν.

Καταλαβαίνεις ότι υπάρχει
Θεός όταν η αγάπη
Η προσωπική σου αγάπη η μικρή
Άγγιξε τα φτερά της ύπαρξης σου

Και της λήθης το Ποτάμι μαύρο ξερό
Στης δικής της αγάπης το τρυφερό παλμό
Τολμώ  δε τολμώ το περνώ

Έτσι ξανά και ξανά
Στον αιώνιο κύκλο
αν ζούσα και πάλι
Της δικής σου
Αγάπης διαλέγω αγκάλη.

Advertisements