Μη βλέπετε το θάνατο από τούτη την πλευρά

Εδώ σε αυτό το δρόμο τον άλλοτε τραχύ
και στενό, των ανθρώπων το δρόμο,
Που είναι δούλοι και μοχθούν
η παραμάνες με γόνατα κομμένα
ψαράδες με νύχια φαγωμένα
απ τα νερά τα παγωμένα
βοσκοί με της αρθρίτιδας
τα δάχτυλα στριμμένα
σκαφτιάδες με τη φούχτα την πρησμένη
απ’ το τσαπί καθώς μου φαίνεται
τη σμιλεμένη,

στον δρόμο αυτόν ,
άλλοτε πάλι, στρωμένο μάρμαρα γυαλιστερά,
κορνίζες επίχρυσες ,είδωλα να καθρεπτίζονται
ανδρών μεγάλων με χέρια απαλά και δαχτυλίδια
οίκων ακαδημαϊκών , και όμορφων γυναικών
ματαιόδοξων και κάποτε φαιδρών
καθώς ελαφρά λικνίζονται
στων boudoir τους την γοητεία εμπρός,
με τους κίονες αρχαϊκούς,
τους περιπλεγμένους κισσό,
τους ερωτιδείς να ξεπηδούν
και τη ταπετσαρία
με του χελιδονιού το βιασμό
ποιητών έμπνευση γοερή,
στων αιώνων την αχλή

δεν υπάρχει τίποτα που να του μοιάζει
του θανάτου εδώ
είναι καμιά φορά η όλες τις φορές
ο Θάνατος μια λύτρωση εντελώς
μια λύσις από του δρόμου τις επίπονες
ουλές, η τις κενόδοξες υπερβολές
ακόμη κι όταν ο θάνατος νέον η παιδί τον εύρη
να μη θρηνείτε, το τρόπο δεν είχε να τον δει.

Στο Θάνατο γιορτή σας λέγω, στον πόνο προσευχή.

Στρατής Φάβρος

cropped-bridge-on-the-puerto-bello.jpg

Advertisements