«ἀτὰρ Κυθέρειαν, ὅτι προσέκυρσε Κυθήροις.
Κυπρογενέα δ’, ὅτι γέντο περικλύστῳ ἐνὶ Κύπρῳ.
ἠδὲ φιλομμειδέα, ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη.»
ΗΣΙΟΔΟΣ ΘΕΟΓΟΝΙΑ

Τρυφερό είναι το χάδι της αμαρτίας σαν τον ύπνο
που δεν θέλει να τελειώσει,
και που γλυκά σαν σε ονειροφαντασιά
σ’ αφήνει και σε πιάνει
στα πλουμιστά ασημένια του δίχτυα,
αναδύεσαι ζαλισμένος
και ξέπνοος στον αγέρα πατέρα
που δε σε θέλει για παιδί
όπως ο παππούς σου ο Κρόνος,
που φέρει ρόλο βαρύ στους αιώνες
να ξεκάμει τ’αχαμνά του σκοτεινού Ουρανού,
για τη ζωή της αφρογενέας ομορφιάς,
που απ’ το ευνουχισμένο μόριο
το σερνικό γεννιέται,
και όχι λιγότερο, να τρώγει τα παιδιά του
για της ζωής τη τάξη,
της επανάστασης την κυκλοδίωκτη ρότα.
Και βυθίζεσαι πάλι
σ’ ένα κοχύλι με πέταλα
απο στιλπνό δέρμα κόρης
που έχει από χοές μειλίχιες ξελογιαστεί
και σε θωπεύει τρυφερά,
σαν ποθητό κορμί βαθύκολπης γυναίκας,
που με κίνδυνο αθώο σου δόθηκε
ένα λαμπερό υγρό και αλμυρό από την ανάμνηση
της θάλασσας μεσημέρι,
επάνω σε δροσερό,
μυρωδιές μεθυσμένο αγέρι.

Στρατής Φάβρος. 2012

Οι στίχοι από τη Θεογονία δεν θεωρούνται αυθεντικοί.

Giuseppe de Nittis, Nude with Red Stockings, 1879

Advertisements