«Ελπίδα είναι το με φτερά πράγμα μικρό»
Emily Dickinson

Ελπίδα είναι το με φτερά πράγμα μικρό
Που κάθεται στην ψυχή ελαφρά
Και τραγουδάει δίχως λόγια σκοπό
Και ποτέ μα ποτέ δε σταματά

Και γλυκιά ω πόσο γλυκιά -στην αντάρα- ακούγεται –
Και με τι πόνο και θλίψη η καταιγίδα χτυπά
Που στο σκοτάδι της βαθιά το πουλί το μικρό παρασύρεται
Τόσους που τόσους κρατούσε ζεστά

Την άκουσα στην γη τη παγωμένη
Και στη θάλασσα τη σκοτεινή
Μα ποτέ, ακόμη και τη στιγμή την πιο πικραμένη
Δεν ζήτησε κομμάτι από μια, τόση δα ανταλλαγή

Μετάφραση, Στρατής Φάβρος.

 

«Hope» is the thing with feathers – (314)

By Emily Dickinson

“Hope” is the thing with feathers –
That perches in the soul –
And sings the tune without the words –
And never stops – at all –
And sweetest – in the Gale – is heard –
And sore must be the storm –
That could abash the little Bird
That kept so many warm –
I’ve heard it in the chillest land –
And on the strangest Sea –
Yet – never – in Extremity,
It asked a crumb – of me.

 

http://www.poetryfoundation.org/poem/171619

 

 

554064_4049578399125_901690625_n

 

Advertisements